Ciąża

Alergiczka w ciąży

2008-04-07T04:34:00.000-07:00

Dzięki lekom można z alergią żyć. Jednak gdy zachodzisz w ciążę, wszyscy wokół mówią, że musisz je odstawić, bo zaszkodzisz dziecku. Czy rzeczywiście nie masz innego wyjścia i gdy kichasz, jedynym ratunkiem jest wapno?

Na forach internetowych jest bardzo dużo wątków poświęconych alergii w okresie ciąży. Większość dziewczyn odstawia wszystkie leki, choć z trudem znoszą swoje alergiczne dolegliwości. Zaciskają zęby i cierpią. Robią to dla dobra swoich nienarodzonych jeszcze maleństw. Tymczasem zdaniem lekarzy, nie zawsze jest to rozsądne postępowanie, szczególnie w przypadku, gdy twoje reakcje alergiczne były dość intensywne. Przy astmie przerwanie leczenia na czas ciąży w ogóle nie wchodzi w grę.

Pojawia się i znika

Szalejąca w twym organizmie burza hormonów sprawia, że trudno przewidzieć jego reakcje. Może być tak, że podczas ciąży po raz pierwszy od lat w ogóle nie zauważysz, że trawy pylą, a może być i tak, że właśnie w ciągu tych dziewięciu miesięcy dowiesz się, co to alergia. Bez względu na rozwój wypadków, powinnaś ostrożniej niż zwykle podchodzić do produktów, które najczęściej wywołują uczulenia: cytrusów, czekolady, orzechów, owoców morza czy mleka i miodu.
Nie eksperymentuj też z nowymi kosmetykami – stosuj sprawdzone preparaty lub używaj tych z apteki. Jeśli do tej pory nie miałaś alergii, a pojawiły się objawy, które mogą na nią wskazywać, bez zwłoki skonsultuj się ze specjalistą.

Zaczęłaś – kontynuuj

Jeśli już wcześniej byłaś pacjentką alergologa, to nie ma powodu przerywać leczenia. Najważniejsze jest, byś jak najszybciej po stwierdzeniu ciąży go odwiedziła, bo być może okaże się, że ze względu na twój odmienny stan trzeba zmodyfikować leczenie i wymienić leki na bardziej bezpieczne dla rozwĳającego się dziecka. To ważne, bo w przypadku ostrej alergii, której towarzyszą duszności, zrezygnowanie z leków może grozić dziecku niedotlenieniem. Czyli skutki unikania leczenia mogą być dużo groźniejsze niż ewentualny szkodliwy wpływ leków.
– Ważne jest przede wszystkim to, jaki był stan pacjentki przed zajściem w ciążę – mówi dr Janusz Czarski, alergolog z Kliniki Lux Med. – Lekarz może i powinien dokonać korekty stosowanych leków i wymienić np. te z grupy C. Jeśli jesteś w trakcie immunoterapii (odczulania), to możesz ją pod kontrolą lekarza kontynuować. To dlatego o tej formie walki z alergią warto pomyśleć jeszcze przed ciążą. Jednak po poczęciu nie wolno jej rozpoczynać.

ABC przyszłej mamy

– W ciąży nie stosujemy żadnego leku z grupy C i szukamy środka o podobnym działaniu w grupie leków z kategorii B – podkreśla dr Janusz Czarski. Leki przeciwhistaminowe w kategorii B, czyli dopuszczone do podawania w ciąży, to Claritine (loratadyna) oraz Zyrtec (cetyryzyna) i jego odpowiedniki: Allertec i Amertil. Preparatem z kategorii C, czyli zabronionym w ciąży, jest np. Telfast (feksofenydyna) – ze względu na wąski margines bezpieczeństwa w porównaniu z poprzednią grupą.
Z grupy steroidowych leków wziewnych, stosowanych w astmie oskrzelowej oraz w alergicznym zapaleniu błony śluzowej, w grupie B są zawierające jako substancję czynną budesonid np. Budesonid i Pulmicort. Z leków wziewnych rozszerzających oskrzela w ataku astmy, w bezpieczniejszej dla ciąży kategorii B są Atrovent (bromek ipratropium) i Berodual (bromek ipratropium + fenoterol). Inne leki tej grupy mogą hamować akcję porodową. Dopuszczony w ciąży jest lek o nazwie Singulair (montelukast), rekomendowany jako alternatywny dla grupy rozszerzającej oskrzela, do stosowania łącznie ze steroidami wziewnymi, celem zapobiegania zaostrzeniom astmy.

Zawsze pod kontrolą

Pamiętaj! Również w przypadku alergii obowiązuje żelazna zasada, że w ciąży nie przyjmuje się żadnych leków, nawet tych dostępnych bez recepty, bez konsultacji z lekarzem. Jeśli więc nie jesteś pod stałą opieką alergologa i do tej pory na własną rękę sięgałaś po leki dostępne bez recepty, to po stwierdzeniu, że jesteś w ciąży, jak najszybciej odstaw je i idź do lekarza. Bezpiecznie dla siebie i dziecka możesz jedynie stosować sól fizjologiczną i wodę morską do płukania nosa, a do łagodzenia podrażnienia skóry – Nanobase czy Alantan.
Możesz też pić wapno, ale nie więcej niż 1000 mg na dobę (nadmiar wapnia, szczególnie w połączeniu z witaminą C, może spowodować kamicę).

Odstaw krople i maści

– Krople do nosa często są przyczyną poważnych kłopotów, zresztą nie tylko w przypadku kobiet w ciąży – mówi dr Czarski. – Są dostępne bez recepty i wiele osób nie zdaje sobie sprawy z tego, że stosowane w nadmiarze mogą być szkodliwe. Paniom oczekującym dziecka zdecydowanie je odradzam. Nie powinno się też używać maści (Elidel czy Protopic) – to zbyt silne środki, by mieć z nimi do czynienia w ciąży.

Środki ostrożności

Najprościej byłoby unikać kontaktu z substancją, która cię uczula. Problem w tym, że zazwyczaj nie jest to w pełni możliwe. Łatwiej jest unikać alergenów pokarmowych; większe kłopoty może sprawiać np. sierść zwierząt. Szczególnie trudno jest uciec przed pyłkami roślin czy kurzem. Ale są sposoby, by zminimalizować ich ilość w otoczeniu.
Śledź komunikaty o pyleniu roślin – znajdziesz je w telewizyjnych i radiowych prognozach pogody oraz w internecie. Po przyjściu do domu przebierz się, a najlepiej od razu weź prysznic i umyj głowę. Oczy i nos możesz przepłukać przegotowaną wodą lub solą fizjologiczną. W suche dni unikaj otwierania okien. Najlepszą porą na wietrzenie i na spacery jest dla ciebie czas po deszczu oraz ranki i wieczory, gdy wilgoć sprawia, że w powietrzu jest mniej pyłków. To ważne nie tylko ze względu na twoje samopoczucie, ale także z uwagi na zdrowie dziecka po narodzeniu. Płód potrafi wytwarzać przeciwciała i może uczulać się, gdy alergeny przenikną do niego poprzez płyn owodniowy oraz łożysko.

Więcej ciekawych artykułów znajdziesz w kwietniowym numerze „M jak mama”

tekst: Agnieszka Paculanka
źródło: miesięcznik "M jak mama"
ostrzeżenie: Przed użyciem leku zapoznaj się z treścią ulotki dołączonej do opakowania, która zawiera wskazania, przeciwwskazania, dane dotyczące działań niepożądanych i dawkowania oraz informacje dotyczące stosowania produktu leczniczego, bądź skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą

Najczęstsze problemy z karmieniem piersią

2008-03-25T08:56:00.000-07:00

W okresie karmienia piersią spotkać Cię mogą takie trudności, jak zastój pokarmu oraz bolesność i pękanie brodawek. Obie te sytuacje mogą prowadzić do poważnego powikłania, jakim jest zapalenie sutka.

Zastój pokarmu

Do zastoju pokarmu dochodzi najczęściej w pierwszym tygodniu po porodzie i jest to związane z tzw. nawałem pokarmu, czyli przejściowo zwiększonym - ponad potrzeby dziecka - jego wytwarzaniem. Sytuacja taka jest wynikiem gwałtownego przestrojenia hormonalnego organizmu kobiety po porodzie. Należy w tym czasie zadbać o regularne, systematyczne opróżnianie piersi. Oczywiście najlepiej zrobi to dziecko, ale jeżeli pokarmu jest więcej, niż zdoła ono wyssać, to należy go dodatkowo odciągać.

Inną przyczyną nadmiaru pokarmu może być zbyt rzadkie i zbyt krótkie przystawianie dziecka do piersi. Może to wynikać z dopajania noworodka lub niemowlęcia, szczególnie jeżeli podaje mu się słodkie płyny. Dziecko nie odczuwa wtedy głodu i rzadziej upomina się o pierś, ssie nie dość często i krótko. Powoduje to zaleganie pokarmu w sutku, a wkrótce może doprowadzić do zmniejszenia i zaniku produkcji pokarmu. Przypomnijmy jeszcze raz: w pierwszych 4-6 miesiącach życia dziecka pokarm matki jest dla niego najlepszy i wystarczający - zaspokaja całkowicie jego zapotrzebowanie na składniki odżywcze, energię i płyny.
Zastój pokarmu może być także związany z zaburzeniem odruchu samoistnego wypływania pokarmu. Sprzyja temu niepokój matki, pośpiech, nerwowa atmosfera. Należy zadbać o relaks, do karmienia wybrać miejsce kameralne, zaciszne. Pomocne mogą okazać się podjęzykowe tabletki oksytocyny, wspomagające odruch wypływania pokarmu. Gdy dochodzi do zastoju pokarmu, piersi stają się obrzmiałe, bolesne przy najmniejszym dotyku. Ciepłota ciała zwykle podnosi się i występuje stan podgorączkowy. Przystawianie dziecka do piersi jest nieprzyjemne i sprawia ból. Ale nie ma rady, jedynym postępowaniem w takich sytuacjach jest opróżnienie piersi z pokarmu, najlepiej przez częste przystawianie dziecka, a jeżeli nie ma ono aż takiego apetytu, to trzeba odciągać pokarm.
W ten sposób zapobiegamy dalszemu zaleganiu pokarmu, a przede wszystkim - zapaleniu i ropniowi sutka. Aby nie dopuścić do ponownego zalegania, trzeba pamiętać o częstym przystawianiu dziecka i przestrzeganiu właściwej
techniki karmienia oraz zapewnić sobie spokojną i przyjemną atmosferę. Pomaga stosowanie chłodnych okładów na sutki w przerwach między karmieniami.
Polecaną metodą jest stosowanie okładów z liści chłodnej, uprzednio rozbitej białej kapusty. Na 20-30 minut przed karmieniem należy zmienić okład na ciepły w celu poprawienia odruchu wypływania pokarmu. Wypływanie pokarmu wspomaga także lekkie głaskanie piersi od podstawy w kierunku brodawki. Po uzgodnieniu z lekarzem można także przyjmować oksytocynę (tabletki podjęzykowe) na 20-30 minut przed karmieniem. Jeżeli pierś po karmieniu jest jeszcze pełna, zawsze należy pokarm odciągnąć.
W przypadku zastoju pokarmu, gdy pojawi się gorączka, zaczerwienienie i bolesność sutka lub wyciek z brodawki ma kolor inny niż biały - należy jak najszybciej skontaktować się z lekarzem.

Bolesność i pękanie brodawek sutkowych

Drugim problemem związanym z początkowym okresem karmienia piersią jest bolesność, a nawet pękanie brodawek sutkowych. Dotyczy to przede wszystkim matek, które karmią po raz pierwszy, a spowodowane jest nieprawidłową technikę karmienia. Przyczyna to zbyt płytkie wprowadzanie piersi do jamy ustnej noworodka.
Dziecko ma wtedy trudność z pobraniem odpowiedniej ilości pokarmu, nerwowo gryzie brodawkę, co najczęściej prowadzi do jej uszkodzenia (charakterystyczne linijne pęknięcia). W dodatku przy takim nieprawidłowym karmieniu nie najada się, co manifestuje płaczem i niechęcią do ssania. Zrozpaczone matki najczęściej sięgają wtedy po butelkę i dokarmiają dzieci, tym bardziej że przystawienie do piersi przy pękniętej brodawce jest bolesne. Tworzy się błędne koło prowadzące do zanikania pokarmu i zaprzestania karmienia piersią. A przecież można tego uniknąć, jeżeli pamięta się o podstawowych zasadach karmienia piersią.

Inną przyczyną pękania i bolesności brodawek jest zasypianie dziecka z brodawką w ustach. Gdy dziecko śpi, brodawka wysuwa się z jego ust, a odruchowe ssanie przez sen powoduje uszkodzenie zbyt płytko podanej piersi. Wreszcie - w przypadku znacznego zastoju pokarmu trudno jest właściwie przystawić dziecko do piersi (napięta otoczka brodawki), co w konsekwencji może prowadzić do uszkodzenia brodawki.
Co zrobić, jeżeli do uszkodzenia brodawki już doszło? Przede wszystkim nie trzeba przerywać karmienia piersią. Najważniejsze to skorygować technikę karmienia i prawidłowo przystawiać dziecko, tak aby obejmowało i ssało tkankę około 1,5 cm wokół brodawki, a nie samą tylko brodawkę. Zadziwiające jest, jak szybko brodawka wówczas goi się. Oczywiście początkowo, nawet jeśli już prawidłowo podajesz pierś do karmienia, możesz odczuwać dyskomfort przy karmieniu, ale już po jednym - dwóch dniach sytuacja poprawia się. Jeżeli ból jest tak duży, że nie jesteś w stanie karmić z obolałej piersi, możesz zaprzestać jej podawania na dzień lub dwa. W tym czasie odciągaj pokarm z chorej piersi i karm dziecko na zmianę raz z piersi zdrowej, a raz - pokarmem odciągniętym, używając łyżeczki lub strzykawki. Można pozostawiać po karmieniu na obolałej brodawce kroplę zaschniętego pokarmu, co ma właściwości kojące i przyśpiesza gojenie pęknięcia.
Pomocne może okazać się noszenie nakładek ochronnych na sutki. Są one podobne do nakładek korekcyjnych, mają tylko większy otwór i zapobiegają drażnieniu brodawek przez bieliznę. Błędem jest stosowanie ochraniaczy na brodawki sutkowe - tzw. kapturków, które powodują zaburzenie mechanizmu ssania.

Zbyt mała ilość pokarmu

Objętość powstającego pokarmu jest zależna od częstości i długości karmień. Im częściej opróżniane są piersi, tym więcej pokarmu jest wytwarzane. W ten sposób dziecko reguluje ilość pokarmu produkowanego przez organizm matki. Dzieje się tak tylko wtedy, gdy jest ono karmione na żądanie, a więc zawsze, gdy tylko jest głodne. Dokarmianie i dopajanie dziecka powoduje, że z czasem ilość pokarmu zmniejsza się, gdyż wypada jedno z karmień i organizm matki otrzymuje błędną informację, że dziecko potrzebuje go mniej.
Jeśli Twoje dziecko jest głodne po karmieniu jedną piersią, to należy przystawić je do drugiej piersi. Jeżeli mimo to nie najada się, należy częściej je karmić, wtedy zwiększy się też ilość mleka. Natomiast włączanie sztucznego pożywienia powoduje, że pokarm stopniowo zanika. Noworodek i niemowlę informują o głodzie płaczem. Jednak nie zawsze płacz oznacza głód. Dlatego zanim stwierdzisz, że przyczyną płaczu dziecka jest zbyt mała ilość pokarmu, przewiń je i sprawdź, czy wszystko z nim w porządku. Każda matka po krótkim czasie świetnie orientuje się, co w danej sytuacji oznacza płacz dziecka i czego mu brakuje. Być może Twój maluch po prostu chce być dłużej przytulany. Najlepszym wskaźnikiem, czy dziecko ma zapewnioną odpowiednią ilość pokarmu, jest przyrost wagi. Jednak nie należy ważyć go każdego dnia, a tym bardziej po każdym posiłku, gdyż istnieją pewne wahania masy ciała w tak krótkim okresie i jest to prawidłowe. Ważenie powinno odbywać się przynajmniej raz na tydzień. Pozwoli Ci to nie obawiać się, że możesz głodzić malucha.
Nie porównuj swojego dziecka z innymi, być może większymi. Jeżeli rośnie harmonijnie, często się uśmiecha, jest spokojne i zrelaksowane - to znaczy, że otrzymuje wystarczającą ilość pokarmu.

Choroba matki a karmienie piersią

W przypadku chorób infekcyjnych nie ma potrzeby zaprzestawania karmienia piersią. Dziecko styka się z tymi samymi drobnoustrojami co matka (wszak większość czasu przebywa z nią lub w tym samym środowisku), więc i tak może u niego wystąpić podobna infekcja. U noworodka i niemowlęcia układ obronny organizmu (układ immunologiczny) nie jest jeszcze w pełni wykształcony i sprawny. Natomiast w pokarmie matki znajdują się liczne substancje wytwarzane przez matkę po kontakcie z zakażeniem, chroniące dziecko przed drobnoustrojami, z którymi ona się zetknęła. Nieco inaczej przedstawia się sprawa z kobietami przewlekle chorymi, przyjmującymi stale leki. Jeżeli jesteś w takiej sytuacji, rozważ z lekarzem wpływ karmienia na postęp choroby, a także działanie stosowanych leków na dziecko.

Leki a karmienie piersią

Pamiętaj, abyś zawsze, ilekroć jesteś u lekarza i ten przepisuje Ci leki - informowała go, że karmisz. Zwykle można wybrać takie medykamenty, które nie będą szkodliwe dla dziecka. Jeżeli jednak nie ma takiej możliwości, to należy zaprzestać przystawiania dziecka na czas przyjmowania leku i podawać mieszanki sztuczne. Można i zachęcamy do tego - w tym czasie odciągać pokarm, aby jego ilość nie zmniejszała się i by po zaprzestaniu leczenia ponownie dostarczyć swemu maleństwu to, co dla niego najlepsze. Zawsze zapytaj lekarza, po jakim czasie od przyjęcia ostatniej dawki leku możesz znów zacząć karmić. Pamiętaj, że niektóre leki (czasami nawet te, które były stosowane w ciąży), mogą przedostawać się do mleka matki i być bardzo niebezpieczne dla dziecka. Zawsze zapytaj swojego lekarza, czy przyjmując dany lek, możesz karmić piersią.

Mity na temat ciąży

2008-02-23T12:16:00.000-08:00

Kiedy się dowiadujesz, że będziesz mamą cieszysz się niewspółmiernie, a tu słyszysz ciągle od ciotek, babci czy znajomych takie przesądy, że już sama nie wiesz w co masz wierzyć, a w co nie. Istnieje kilka takichpowszechnie głoszonych przez społeczeństwo.

Do najciekawszych można zaliczyć:

-jeśli duży ma kobieta brzuch to z pewnością będzie duże dziecko, a jeśli brzuszek jest mały i lekko tylko okrągły to dziecko będzie chude i mizerne
-jeśli kobieta je ostre rzeczy to urodzi na 100 procent syna, natomiast jeżeli pochłania duże ilości słodyczy to urodzi ‘słodziutką’ dziewczynkę
-jeżeli brzuch jest wysoko to z pewnością będzie chłopak, jeżeli zaś jest nisko to będzie dziewczynka
-jeżeli kobieta jest w dwóch ostatnich miesiącach ciąży i podnosi za długo ręce do góry(myje okna) to dziecko może się okręcić pępowiną
-jeśli kobieta ma małe piersi to nie wykarmi swojego maleństwa, ponieważ będzie miała mało i bezwartościowego pokarmu
-jeżeli kobieta w ciąży zapatrzy się na rudego to dziecko może urodzić się rude
-jeśli kobieta natomiast zapatrzy się na kogoś brzydkiego(np. na kogoś ze zdeformowaną twarzą) to istnieje prawdopodobieństwo, że jej dziecko będzie do takiej osoby podobne
-jeżeli kobieta około 8 miesiąca odczuwa przez jakiś czas zgagę to znak, że jej dziecko urodzi się z gęstymi włosami
-jeśli kobieta się czegoś wystraszy i się złapie np. za policzek to dziecko urodzi się z tzw. ‘myszką’(jest to po prostu znamię) w tym miejscu
-jeżeli przyszła mama pięknie wygląda, ma promienistą cerę, lśniące włosy i twarz bez opuchlizny to urodzi chłopca, ponieważ córeczka odbiera urodę
-jeśli kobieta ma mdłości wieczorem to urodzi się chłopczyk, natomiast jeżeli ma uporczywe poranne mdłości to z pewnością będzie dziewczynka
-jeżeli kobieta śpi np. do 11 to dziecko jak się urodzi też będzie tyle samo spało

Powyższe ‘pseudo-prawdy’ to tylko wymysły naszych babć, które mimo wszystko w to bezgranicznie od zawsze wierzą. Jednak żadne z tych stwierdzeń nie zostało potwierdzone naukowo. Sama wiem po sobie, że mówiłam nieraz, jak ktoś mi któryś z powyższych przesądów powiedział, że w to nie wierzę, ale jednak gdzieś tam podświadomie później o tym rozmyślałam. Można wierzyć w te przesądy, jednak nie wolno dać się zwariować, ponieważ przeanalizujemy jakieś stwierdzenie i dopiero wtedy możemy wpaść w błędne koło- nastawimy się na córeczkę, wszystko dla niej kupimy, bo tak wynika z przesądów i przede wszystkim wszyscy tak mówią, a tu przychodzi na świat chłopczyk. I co wtedy? Oczywiście wielkie rozczarowanie!

Dlatego kobieta powinna zaufać tylko i wyłącznie swojej intuicji, a ta z reguły w trakcie ciąży jest niezawodna.

Niedobór żelaza u matki

2008-01-24T14:50:00.000-08:00

Niedobór żelaza u matki osłabia jej więź z noworodkiem

Umiarkowane niedobory żelaza u kobiet po porodzie mogą osłabiać emocjonalną więź z noworodkiem - zaobserwował zespół naukowców z Afryki i USA.

Niedobory żelaza są częstą konsekwencją porodu u kobiet, które w czasie ciąży nie stosowały preparatów z tym pierwiastkiem. Wcześniej udało się wykazać, że mogą one sprzyjać depresji poporodowej i osłabiać sprawność umysłową u kobiet.

Najnowsze badania przeprowadzono w Republice Południowej Afryki w grupie 95 "świeżo upieczonych" matek. Większość z nich (64) miała łagodne niedobory żelaza.

W 10 tygodniu po porodzie badacze nagrywali na wideo kobiety w czasie kontaktów z dzieckiem. Następnie połowa matek z niskim poziomem żelaza we krwi dostała preparaty uzupełniające jego niedobory. Po 9 miesiącach sesję nagrań wideo powtórzono.

Okazało się, że matki z łagodnymi niedoborami żelaza miały mniej rozwiniętą więź emocjonalną z dzieckiem, niż kobiety, które miały dobry poziom żelaza lub którym uzupełniono jego braki. Na przykład były mniej wrażliwe na sygnały wysyłane przez niemowlę, częściej przerywały mu zabawę w niewłaściwym momencie, częściej były też znużone i okazywały dziecku mniej czułości.

Dzieci tych kobiet również zachowywały się inaczej, niż rówieśnicy z pozostałych dwóch grup. Na przykład gdy oddalały się od matki miały mniejszą potrzebę by się z nią kontaktować.

Badacze uważają, że po porodzie matki powinny kontrolować poziom żelaza we krwi. Łagodne niedobory tego pierwiastka mogą bowiem poważnie zakłócić kontakty między matką a dzieckiem, a bardzo łatwo je uzupełnić.

Źródło: (PAP)

Przed zajściem w ciążę

2008-01-24T14:48:00.000-08:00

Wiele kobiet chciałoby wiedzieć, czy są płodne. Takich obaw nie powinny mieć kobiety zdrowe, to znaczy kobiety w wieku 18-40 lat, które nigdy dotąd nie miały żadnych poronień, które mają regularne cykle miesiączkowe i przeprowadzane u nich rutynowe badania ginekologiczne nie wykazują odchyleń od normy.

Jeśli cykle miesiączkowe są nieregularne, ich przyczyną są zwykle zaburzenia jajeczkowania. W takich przypadkach można skorzystać z tzw. "testów płodności". Dzięki nim dowiemy się, kiedy (i czy) występuje jajeczkowanie. Możemy je również wykorzystać do zaplanowania współżycia w najbardziej płodnym okresie.

Po sprawdzeniu swojego ogólnego stanu zdrowia i wykonaniu badań wykluczających - u kobiety - aktywną formę którejś z chorób odzwierzęcych (np. toksoplazmozy) zaleca się regularne współżycie bez zabezpieczenia. Trzeba pamiętać o przyjmowaniu kwasu foliowego w dawce 0,4 mg dziennie. Jeżeli przez okres 12 miesięcy kobieta nie zajdzie w ciążę, to wtedy warto zacząć myśleć o badaniach, również o badaniach partnera.

Współcześnie coraz więcej kobiet odkłada decyzję o macierzyństwie, nawet do 35. roku życia. Taka taktyka życiowa może skutkować koniecznością korzystania z technik rozrodu wspomaganego. Najczęstszą z nich jest stymulacja jajeczkowania (podawanie odpowiednich leków). Najbardziej zaawansowana technika w tym zakresie to zapłodnienie pozaustrojowe (od mężczyzny pobiera się nasienie i łączy w warunkach laboratoryjnych z komórkami jajowymi pobranymi od kobiety) z późniejszym transferem powstałego w ten sposób embrionu do macicy. Są lekarze, którzy zbyt długo zwlekają z zaproponowaniem pacjentce zapłodnienia pozaustrojowego (in vitro fertilization - IVF). Jeżeli kobieta ma ponad 30 lat i nie udaje się jej w normalnych warunkach zajść w ciążę, to zwlekanie z podjęciem takiej decyzji zmniejsza jej - i tak już ograniczone - szanse na posiadanie potomstwa.

Kiedy zaczyna się ciąża?

Z fizjologicznego punktu widzenia nikt nie ma już wątpliwości co do początku ciąży. Ale w życiu kobiety każda druga połowa cyklu miesiączkowego może być właśnie początkiem rozwoju ciąży. Zarówno w przypadku jej zaistnienia, jak i bez ciąży druga połowa cyklu miesiączkowego przebiega podobnie: narządy płciowe kobiety podlegają przemianom umożliwiającym utrzymanie ciąży - błona śluzowa macicy pogrubia się, w jajnikach powstaje ciałko żółte przekształcające się potem w tzw. ciałko żółte ciążowe. Właśnie tutaj wytwarzany jest progesteron umożliwiający utrzymanie ciąży.

http://dziecko.onet.pl/543,4,4,przed_zajsciem_w_ciaze,artykul.html

Przebieg ciąży fizjologicznej

2008-01-02T14:00:00.000-08:00

Ciąża rozpoczyna się od chwili połączenia komórki rozrodczej żeńskiej, czyli jaja z komórką rozrodczą męską plemnikiem. Ten moment nazywamy zapłodnieniem. Zapłodnienie następuje w jajowodzie. Powstała zygota po 5-6 dniach poprzez ruchy perystaltyczne jajowodu zostaje przesunięta do jamy macicy, gdzie implantuje i może dalej rozwijać się przechodząc poszczególne etapy. Zagnieżdżając się w błonie śluzowej macicy jest w stadium blastocysty. Po pęknięciu pęcherzyka Graffa w jajniku powstało ciałko żółte, które wytwarza hormon progesteron tzw. Opiekuńczy ciąży. Po upływie 4 miesięcy ciąży tę czynność przejmuje łożysko.

Wskutek intensywnych podziałów następuje tworzenie się zróżnicowanych komórek, które tworzą zawiązki narządów. Jest to okres tzw. Organogenezy, trwa to ok. 7 tygodnia ciąży. To najważniejszy okres, który decyduje o jakości przyszłego człowieka. Komórek zewnętrznych tzw. trofoblastu rozwija się łożysko, błony płodowe i pępowina. Trofoblast zagnieżdża się w błonę śluzową macicy i wkrótce całość tworzy jajo płodowe z rozwijającym się płodem w środku otoczonym wodami płodowymi.

Połączenie dziecka przez pępowinę do łożyska i matki. Na granicy łożyska z błoną śluzowa macicy odbywa się wymiana pomiędzy matką, a dzieckiem substancji odżywczych. Wymiana odbywa się na granicy dwóch krwiobiegów: matczynego i płodowego. Tę drogą płód jest odżywiany, natleniony i jednocześnie odprowadzone do krwiobiegu matki zużyte produkty przemiany materii.

Dziecko jest w wodach płodowych (przeciętna ilość do 800-120 ml). Spełnią one następująca role: ułatwiają wykonywanie ruchów, zabezpieczają płód przed urazami, chronią pępowinę, stwarzają dogodne warunki do krążenia pępowinowego, biorą udział w regulowaniu gospodarki wodnej i w pewnym stopniu są źródłem odżywczym.
Ciąża trwa 266 dni 280 dni licząc od daty ostatniej miesiączki, co stanowi 40 tygodni 9 miesięcy kalendarzowych 10 miesięcy księżycowych.

Obliczanie terminu porodu:
• Negelego wg daty ostatniej miesiączki w cyklach 28 dniowych, dodajemy 7 dni i odejmujemy 3 miesiące
- jeżeli cykl jest dłuższy niż 28 dni dodajemy różnicę;
- jeżeli cykl jest krótszy niż 28 dni odejmujemy różnicę.
• Na podstawie ruchów płodu 18-20 tygodni – pierwiastka; 16-20 tygodni - wieloródka;
• Wysokość dna macicy;
• Przy pomocy USG.

Badania w ciąży
• grupa krwi i czynnik Rh
• morfologia co miesiąc
• badanie moczu ogólne
• rozmaz cytologiczny lx
• badanie GO (na rzeżączkę) lx
• odczyn Wasermana WR 2x
• badanie Hbs (antygen wirusa żółtaczki)
• krzywa cukrowa
• USG - decyduje lekarz
• konsultacja internistyczna
• konsultacja stomatologiczna
• na każdej wizycie: RR, waga, ASP (tętno płodu).

Zmiany ogólnoustrojowe:
• Obciążony układ krążenia -zwiększona ilość krwi krążącej (anemia bardzo niebezpieczna dla dziecka)
• Zmiana toru oddychania na przeponowy:
• Układ moczowy narażony na infekcje z powodu utrudnionego odpływu moczu
• Zwolniona perystaltyka jelit, zaparcia, żylaki odbytu
• Żylaki kończyn dolnych: spowodowane uciskiem na naczynia żylne w obrębie miednicy, utrudniony odpływ krwi do kończyn:
• Skurcze łydek, przyczyną obniżony poziom fosforu, magnezu, wapnia lub kwasu foliowego.

Jak często robić USG w ciąży?

2007-12-22T13:32:00.000-08:00

Badania ultrasonograficzne należą do podstawowych metod diagnostycznych stosowanych w bezpiecznym prowadzeniu ciąży. Badanie ultrasonograficzne wykonywane jest drogą dopochwową oraz przezbrzuszną w trakcie ciąży.

Umożliwiają nieinwazyjne zbadanie narządu rodnego matki i rozwijającego się dziecka. Pomagają ocenić rozwój dziecka. Badanie USG stało się obecnie badaniem wykonywanym rutynowo u kobiet ciężarnych

Badanie USG jest metodą całkowicie bezpieczną zarówno dla matki, jak i dla rozwijającego się dziecka. Dlatego nie ma ograniczeń ani co do okresu ciąży, w którym może być przeprowadzone badanie, ani co do ilości badań wykonywanych w całej ciąży.

Bardzo ważne w ciąży

2007-12-03T15:22:00.000-08:00

Świadomość własnego ciała zdobywana jest przez regularne wykonywanie ćwiczeń połączone z odpowiednim oddechem.

Dzięki regularnym ćwiczeniom korygujemy wadliwą postawę ciała, poprawiamy krążenie krwi oraz likwidujemy ociężałość. Bogata w tlen krew usuwa szkodliwe toksyny.

Po każdej sesji ćwiczeniowej podnosi się odporność, więc regularny program ćwiczeń chroni przed infekcjami. Twoje mięśnie stają się mocniejsze bardziej wytrzymałe - łatwiej będziesz sobie radzić z obowiązkami dnia codziennego.

Gimnastyka w ciąży zapobiega również wielu problemom w ciąży. Dzięki ćwiczeniom unikniesz zaparć, żylaków, bólów kręgosłupa, zachowasz też dobrą kondycję w czasie połogu.

Zanim zaczniesz ćwiczyć, warto wiedzieć, że:

- Należy ćwiczyć o ustalonej porze dnia, np. rano, wkrótce po przebudzeniu lub pod koniec dnia, wieczorem.
- Nie wolno ćwiczyć zaraz po posiłku; zależnie od wielkości porcji odczekaj od 2 do 4 godzin.
- Należy ubrać wygodne, luźne ubranie sportowe, zapewniające swobodę ruchów (najlepiej z bawełny, która zapewnia skórze oddychanie).
- Dobrym miejscem do ćwiczeń jest powierzchnia o miękkim pokryciu np. dywan, wykładzina lub parkiet. Unikaj nierównego podłoża. W zimie ćwicz w dobrze wywietrzonym pomieszczeniu, latem - przy otwartym oknie lub na świeżym powietrzu.
- Ćwicz na bosaka, chyba że jest ci zimno.
- Jeżeli ćwiczyłaś przed zajściem w ciążę, możesz nadal to praktykować, jednak z pewnymi zastrzeżeniami. W ciąży nie należy się przemęczać. Pocenie się, utrzymywanie tętna powyżej 100 uderzeń serca na minutę w ciągu pierwszych pięciu minut po zakończeniu gimnastyki to znak, że ćwiczenia są zbyt intensywne. Najlepsze są ćwiczenia z jogi, tai-chi lub zestawy ćwiczeń specjalnie opracowane dla kobiet w ciąży.
- Można zacząć ćwiczyć od 12. tygodnia ciąży. W pierwszym trymestrze, kiedy zachodzą duże zmiany w twoim organizmie, bardziej potrzebujesz relaksujących spacerów i ćwiczeń oddechowych. Jeżeli wcześniej miałaś okazję wykonywać tego typu ćwiczenia, możesz zacząć wykonywać je od samego początku ciąży.
- Skonsultuj się ze swoim ginekologiem zanim zaczniesz ćwiczyć. Pamiętaj, nawet jeżeli są przeciwwskazania do normalnych ćwiczeń, zawsze możesz wykonywać ćwiczenia oddechowe oraz ćwiczenia relaksacyjne.

Jednoznacznym przeciwwskazaniem do ćwiczeń jest przodujące łożysko, rozwarcie szyjki macicy oraz niewyjaśnione krwawienie z dróg rodnych.

- Ćwiczenia fizyczne należy łączyć z oddechem. Wydech powinien być dwa razy dłuższy niż wdech.
- Czas ćwiczeń powinien wynosić od 30 minut do godziny (w tym około 15 minut odpoczynku).
- Każda sesja ćwiczeniowa powinna się kończyć relaksem. Umiejętność głębokiego oddychania oraz prawidłowego relaksu jest niezbędnym elementem w przygotowaniu do porodu, być może nawet ważniejszym od ćwiczeń ogólnokształtujących.
- W podniesieniu sprawności pomogą codzienne ćwiczenia. Niech to będzie zaledwie 20 - 30 min.; ważne jest, by ćwiczenia wykonywać codziennie (co najmniej 4-5 razy w tygodniu).
- Słuchaj swojego ciała. Nie wykonuj ćwiczeń, które ci nie odpowiadają, a gdy odczuwasz zmęczenie, zrób przerwę, odpocznij.
- Zawsze zaczynaj od zestawu ćwiczeń podstawowych. Są to ćwiczenia rozgrzewające, poprawiające krążenie.

Relaks

Każda sesja gimnastyczna powinna się zakończyć relaksem Jest to niezbędny element każdego zestawu ćwiczeń dla kobiet w ciąży. Połóż się na boku z jedną poduszką pod głową i drugą pod nogą leżącą na górze, zgiętą w kolanie. Aby opanować umiejętność skutecznego rozluźniania mięśni, należy nauczyć się ich świadomego napinania.

Korzystając z obecności drugiej osoby, możesz kontrolować rytm - napinaj mięśnie przez ok. 5 sekund, następnie je rozluźnij. Przy napinaniu mięśni wykonaj wdech, przy rozluźnianiu - wydech. Napinaj pojedyncze grupy mięśniowe, zaczynając od mięśni twarzy, potem rąk, tułowia, brzucha, krocza, pośladków i nóg. Na koniec napnij na chwilę całe ciało i przejdź do całkowitego rozluźnienia.

Zamknij oczy i pozwól, aby twoje ciało bezwładnie leżało na podłodze. Oddychaj powoli i spokojnie. W czasie wydechów staraj się rozluźnić wszystkie części ciała. Jest to odpowiedni czas, by skupić się na swoim dziecku. Odpoczywaj w ten sposób przez co najmniej 10 minut. Potem powoli otwórz oczy, wyprostuj się i spokojnie wstań.

źródło: http://dziecko.onet.pl/

Niebezpieczna w ciąży

2007-12-03T15:21:00.000-08:00

Jak donoszą naukowcy, synowie Amerykanek, które w ciąży jadły duże ilości wołowiny, mają o 25 procent mniej plemników i są narażeni na trzykrotnie wyższe ryzyko problemów z płodnością.

Przyczyną problemu mogą być anaboliczne steroidy używane w Stanach Zjednoczonych do karmienia bydła, donosi dr Shanna H. Swan z Centrum Medycznego Uniwersytetu w Rochester w swoim raporcie, opublikowanym w piśmie "Human Reproduction". Dodaje, że winne mogą być także pestycydy i inne zanieczyszczenia środowiska.

Jeśli niedobór plemników faktycznie zależy od hormonów zawartych w wołowinie, odkrycie Swan może okazać się "jedynie wierzchołkiem góry lodowej" - napisał biolog Frederick vom Saal z Uniwersytetu Missouri w artykule redakcyjnym, towarzyszącym publikacji wyników.

U córek kobiet jedzących w ciąży wołowinę te same hormony mogą wpływać na występowanie zespołu policystycznych jajników, wiek pokwitania i szybkość dojrzewania - wskazuje vom Saal.

- To mały, lecz istotny efekt - wyjaśnia dr Ted Schettler, specjalista zdrowia środowiskowego z Institute for Global Communications w San Francisco. - Nic w tym dziwnego. Im dokładniej przyglądamy się czynnikom dietetycznym, tym więcej wyciągamy interesujących wniosków o tym, jak dieta w trakcie ciąży wpływa na aspekty zdrowotne.

W hodowli bydła w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie stosuje się sześć hormonów stymulujących wzrost. Są to steroidy zarówno naturalne (estradiol, testosteron i progesteron), jak i syntetyczne (zeranol, octan trenbolonu oraz octan melengestrolu). Nie wszystkie z tych hormonów są metabolizowane w rzeźni.

Dietylostilbestrol (DES) był używany w Stanach Zjednoczonych w latach 1954-1979. Został wycofany po tym, jak badania wykazały, że fretki karmione odpadami kurczaków zawierających DES stawały się bezpłodne.

Amerykańska Agencja ds. Żywności i Leków ustanowiła limity dopuszczalnej zawartości hormonów w wołowinie. Według vom Saala, jeśli potwierdzą się doniesienia Swan, wartości te mogą wymagać powtórnej analizy.

W Europie używanie hormonów do produkcji wołowiny zostało zakazane w 1988 i od tego czasu trwa dyskusja między Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi, dotycząca europejskich starań o zakaz importu zawierającej hormony wołowiny z Ameryki.

Doświadczenia na gryzoniach wykazały, że nawet najmniejsza dawka estrogenów, która dostanie się do macicy z pożywienia, może wpłynąć na liczbę plemników u męskiego potomstwa, jednak nikt dotąd nie próbował przeprowadzić takich badań u ludzi.

Swan i jej współpracownicy przebadali 387 partnerów ciężarnych kobiet w pięciu miastach w Stanach Zjednoczonych. Każdy z mężczyzn oddał próbkę swojej spermy, a ich matki wypełniły kwestionariusz dotyczący ich nawyków żywieniowych w ciąży.

Swan przyznaje, że kobiety mogły mieć problemy z przypomnieniem sobie diety sprzed 20 lat, ale okres ciąży jest wyjątkowy. - Kiedy jesteś w ciąży, bardzo zwracasz uwagę na to, co jesz - wyjaśnia Swan.

Matki były pytane, jak często jadły wołowinę i inne mięsa. Średnio spożywały wołowinę 4,5 razu w tygodniu, inne mięsa rzadziej.

Naukowcy odkryli, że im więcej wołowiny jadła kobieta w ciąży, tym mniejsza była ilość plemników w spermie jej syna. W przypadku potomków matek, które jadły wołowinę siedem razy w tygodniu i więcej, średnia liczba plemników była o 24,3 procenta niższa od wartości prawidłowych. I mimo tego, że mężczyznom tym udało się szczęśliwie zapłodnić swoje partnerki, wcześniej około trzykrotnie częściej konsultowali się z lekarzem zajmującym się leczeniem bezpłodności.

Naukowcy nie stwierdzili natomiast, żeby na płodność potomstwa wpływało palenie matki, jej zatrudnienie poza domem czy ilość dzieci przez nią posiadanych. Nie zebrano też wystarczającej ilości danych na temat podobnych skutków spożywania innych rodzajów mięs.

Wyniki badań można odnieść jedynie do kobiet żyjących w Ameryce Północnej, - wyjaśnia Swan - ponieważ na całym świecie sposoby hodowli bydła znacznie się różnią.

Swan podkreśla konieczność potwierdzenia wyników swoich badań i dodaje, że jest jeszcze za wcześnie, by zalecać kobietom w ciąży unikanie wołowiny. Jeśli jednak przyszła matka chce zachować ostrożność, może jeść wołowinę z hodowli ekologicznych albo zastąpić ją innymi wysokobiałkowymi produktami.

źródło: http://dziecko.onet.pl

Krwawienia podczas ciąży

2007-11-29T03:24:00.000-08:00

Przede wszystkim należy powiedzieć, że podczas ciąży nie występuje miesiączka. Mogą natomiast wystąpić krwawienia bądź plamienia, które mogą być mylone z miesiączką. Występujące krwawienia mogą również świadczyć o zagrożeniu dla życia płodu i/lub matki

Krwawienia podczas ciąży mogą zdarzyć się w dowolnym okresie jej trwania i o zróżnicowanym nasileniu. Przyczyn występowania krwawień jest wiele. Jedne są groźne dla życia matki i dziecka, drugie niekoniecznie. Jednakże żadnego krwawienia z dróg rodnych nie wolno lekceważyć. Należy w miarę jak najszybszym czasie skontaktować się z lekarzem ginekologiem w celu przeprowadzenia odpowiednich badań. Tylko lekarz może stwierdzić czy występujące krwawienie jest groźne czy też nie. Przede wszystkim należy pamiętać, że

"Krwawienia w ciąży są niegroźne tylko w rzadkich przypadkach".

Możliwe (aczkolwiek nie jedyne) przyczyny krwawień

Powody krwawień mogą być różne - od zwykłego przemęczenia aż do zagrożenia poronieniem.

W pierwszym trymestrze dochodzi do zagnieżdżania się jaja płodowego w błonie śluzowej macicy.Może to spowodować lekkie bądź śladowe krwawienia/plamienia, które jednak często nie niosą ryzyka ani dla matki ani dla płodu i zazwyczaj nie mają znaczenia dla dalszego rozwoju ciąży.
choroby szyjki macicy
lekkie krwawienia w pierwszych tygodniach ciąży mogą być spowodowane zmianami hormonalnymi u kobiety
również lekkie krwawienie może być spowodowane wysokim poziomem estrogenów w ciąży.
lekkie krwawienie może być spowodowane przemęczenie, zbyt aktywnym trybem życia.
Niewielkie krwawienia we wczesnym stadium ciąży może być wywołane ciążą pozamaciczną. Rozwijająca się komórka jajowa rozciąga jajowód i doprowadza do przerwania jego ścianek. W wyniku tego (najczęściej w 4-8 tygodniu ciąży) może dojść do dużego krwawienia do jamy brzusznej co zagraża życiu kobiety. Może również prowadzić do poronienia.
Krwawienia w pierwszych 3 miesiącach mogą również świadczyć o zbliżającym się lub rozpoczynającym się poronieniu.
W ostatnich tygodniach ciąży może dojść do krwawienia z powodu tzw. łożyska przodującego. Oznacza to, że łożysko zaczęło się odrywać od ścianki macicy i przesunęło się w dół. Im bardziej łożysko odklei się od ścianki macicy tym bardziej obfite są krwawienia. Należy zwrócić uwagę, że w tej sytuacji krwawienie jest bezbolesne. Jeśli łożysko tylko częściowo przysłoni szyjkę macicy zdarza się, że (pod odpowiednią kontrolą lekarską) łożysko powróci na swoje miejsce, ewentualnie poród odbędzie się siłami natury. Jednakże jeśli łożysko całkowicie zakryje szyjkę macicy - wykonuje się cięcie cesarskie.
Czasami zdarza się, że krwawienia podczas ciąży występują w dniach, kiedy kobieta miałaby mieć miesiączkę. Z tego powodu takie krwawienia mogą być mylone z miesiączką. W takich sytuacjach zalecany jest odpoczynek. Krwawienia z tego powodu zazwyczaj nie mają wpływu na prawidłowy rozwój płodu.
Jeśli krwawieniom towarzyszy dodatkowo ból, uczucie ucisku w podbrzuszu, czasem złe samopoczucie, należy niezwłocznie udać się do lekarza.

Każde krwawienie (plamienie) podczas ciąży musi być jak najszybciej skonsultowane z lekarzem. Tylko lekarz przeprowadzając odpowiednie badania może ocenić stopień zagrożenia. Nie wolno lekceważyć żadnego krwawienia !

Stan zdrowia noworodka - Skala Apgar

2007-11-21T02:58:00.000-08:00

Stan zdrowia noworodka ocenia się w minutę po jego urodzeniu. Nazwa pochodzi od nazwiska lekarza-pediatry Virginii Apgar.

Podczas badania ocenia się stan jego zdrowia w pięciu obszarach: oddychanie, czynności serca, zabarwienie skóry, napięcie mięśni, odruchy.

Badanie przeprowadza się w pierwszej, trzeciej, piątej i dziesiątej minucie życia. Za każdy obszar może otrzymać 0, 1 lub 2 punkty. Idealny wynik to 10 punktów. Większość zupełnie zdrowych noworodków dostaje od 7 do 9 punktów. Dzieci, które otrzymają 4-6 punktów wymagają pomocy. Jeżeli punktów jest od zera do trzech, stan dziecka jest ciężki i konieczne jest wspomaganie oddychania i pracy serca. Stan dziecka poprawia się często z minuty na minutę, ważna jest więc nie liczba zdobytych punktów, ale tempo zmian.

Za co przyznawane są punkty?

Oddychanie
Rozpoczęcie samodzielnego oddychania to najtrudniejsze zadanie, z jakim musi się uporać noworodek po przyjściu na świat. Za prawidłowe oddychanie noworodek dostaje 2 punkty w skali Apgar. Jeżeli oddycha słabo i nieregularnie otrzymuje 1 punkt. Dopóki oddech się nie wyrówna, dziecku podaje się tlen. Jeżeli maluch ma trudności ze złapaniem pierwszego oddechu, sinieje - lekarze natychmiast rozpoczynają sztuczne oddychanie, by zapobiec niedotlenieniu mózgu. Dziecko nie otrzymuje wtedy punktów.

Serce
Serce bije miarowo, w rytmie około 140 uderzeń na minutę. Jeżeli tętno przekracza 100 na minutę, dziecko otrzymuje 2 punkty w skali Apgar, jeśli jest poniżej 100 - tylko 1 punkt. Niestety zdarza się, że dziecko rodzi się bez wyczuwalnego tętna, trzeba prowadzić masaż serca i sztuczne oddychanie. Maluch nie otrzymuje punktów do czasu, aż serce podejmie pracę.

Skóra
Jeśli jego ciało jest różowe, noworodek otrzymuje 2 punkty. 1 punkt, jeżeli nóżki lub ręce są sine, brak punktów, jeżeli sine jest całe ciało.

Napięcie mięśni
Za prawidłowo napięte mięśnie (kończyny stawiają niewielki opór przy próbie prostowania mięśnie) i prawidłowe ruchy kończyn noworodek otrzymuje 2 punkty. To znak, że w chwili badania centralny układ nerwowy, który zawiaduje napięciem mięśni, działa prawidłowo. Gdy napięcie jest bardzo niskie, mięśnie są wiotkie nie ma punktów.

Odruchy
Poprzez obserwację odruchów bada się dojrzałość układu nerwowego. Noworodkowi wprowadza się cewnik do nosa. Jeżeli kicha, kaszle oznacza to, że odruch obronny jest w pełni prawidłowy i maluch zyskuje 2 punkty. Jeżeli odpowiedzią na cewnik jest grymas, 1 punkt; za brak reakcji nie przyznaje się punktów.

Poród w wodzie

2007-11-21T02:43:00.000-08:00

Woda to środowisko dobrze znane dzidziusiowi - przez 9 miesięcy pływał sobie w brzuchu mamy w wodach płodowych, stąd też zmiana środowiska nie jest dla dziecka taka gwałtowna. Pobyt w wodzie po opuszczeniu maminego brzucha łagodzi ból i stres narodzin, pozwala pomalutku przyzwyczaić się do nowych warunków, co zdaniem zwolenników takich porodów korzystnie wpływa na psychikę i rozwój intelektualny malucha.

Poród w wodzie odbywa się w takim pomieszczeniu szpitala, w którym znajduje się - zamiast łóżka porodowego - duża owalna wanna. Wyposażenie uzupełniają standardowe wyposażenia ze zwykłej sali porodowej, przede wszystkim kardiotokograf, lampa bezcieniowa i kącik gotowy na przyjęcie noworodka. W pomieszczeniu panuje temperatura około 26-27 stopni.

Wydezynfekowana lub wyścielona specjalną folią, gwarantującą bakteriologiczną czystość, wanna napełniana jest wodą o temperaturze około 36-37oC, która w trakcie porodu kilkakrotnie jest zmieniana. Serduszko dziecka jest cały czas monitorowane za pomocą ultradźwiękowego detektora.

Od momentu, gdy rozwarcie szyjki macicy osiąga 4-5 cm, przyszła mama co pół godziny na pół godziny wchodzi do wanny. Ciepła woda rozluźnia mięśnie, odpręża mamę, która może przyjmować dowolną pozycję. Poród postępuje szybciej i z reguły nie ma potrzeby nacinania krocza, bo w wodzie mięśnie się rozluźniają i łatwo poddają się rozciągnięciu. Po wyjściu na świat maleństwo pływa pod wodą, machając rączkami i nóżkami. Nie ma obawy, że utonie - dopóki dziecko nie wykona pierwszego oddechu, jego krążenie funkcjonuje tak, jak w życiu płodowym. Jedyne na co trzeba uważać to to, aby główka zbyt szybko nie wydostała się na powierzchnię, bo dziecko mogłoby się wtedy zachłysnąć. Pępowina tętni jeszcze przez 1-2 minuty, wystarczy więc czasu, aby maleństwo bezpiecznie zdążyło nabrać powietrza, zanim tlen przestanie dopływać z łożyska. Po kilkunastu sekundach dzidziuś jest wyjmowany z wody i położony na piersi mamy. Odcinana jest pępowina. Dziecko z reguły nie płacze. Jego oddech jest spokojny i miarowy.

Po urodzeniu noworodek poddany jest rutynowej kontroli lekarskiej, a mama wychodzi z wanny i rodzi łożysko. Następnie maluch ponownie wraca w ramiona świeżo upieczonej mamy i opuszczają salę porodową.

Co wziąć do szpitala dla noworodka

2007-11-04T04:39:00.000-08:00

Nożyczki do paznokci
Szczotka, grzebień
Zestaw ubranek, jeśli można / trzeba je ze sobą mieć. Warto wykorzystać szpitalne rzeczy, jeśli są dostępne.
Kilka koszulek i kaftanikow
Kilka sztuk body
Kilka spioszkow / pajacyki
Piżamki
2 czapeczki
Sweterek
Pieluszki (jednorazowe lub tetrowe, z ceratkami)
Skarpetki
Kocyk
Pieluszki, 7-8 dziennie. (polecane przez psd: Huggies-unisex dla noworodków)
Krem do pupy (Linomag, Tormentiol)
Ręczniczek, kilka pieluszek tetrowych

Po co mężczyzna przy porodzie?

2007-11-04T04:36:00.000-08:00

Jeszcze w połowie lat 80 w polskich szpitalach położniczych ojciec nie miał możliwości uczestnictwa w narodzinach swojego dziecka. Noworodek i ojciec z reguły po raz pierwszy widzieli się w szpitalnej izbie przyjęć, gdy powiększona rodzina wracała do domu.
Relację z narodzin potomka, mężczyzna mógł usłyszeć dopiero z ust partnerki.

W ostatnich latach wiele się zmieniło.Powstały liczne organizacje propagujące godne warunki porodu i respektowanie najważniejszych potrzeb kobiety w ciąży i kobiety rodzącej. Podejście służby zdrowia dostosowało się do nowych oczekiwań młodych rodziców. Personel medyczny został poddany szkoleniom i zaczął w inny sposób myśleć o porodzie. Położnictwo stało się bardziej humanitarne.

Mężczyzna zdecydowany na uczestnictwo w porodzie dzisiaj nikogo już nie dziwi. Ojcowie mówią otwarcie o motywach swojej decyzji. Najczęściej spowodowane jest to chęcią niesienia pomocy rodzącej partnerce, a także potrzebą wczesnego poznania rodzącego się dziecka i nawiązania z nim kontaktu.

Psychologowie badający zagadnienie uczestnictwa ojca przy porodzie donoszą, że na wspólny poród częściej decydują się ojcowie opiekuńczy, cierpliwi i współczujący. Ponadto są to mężczyźni zadowoleni z własnego małżeństwa i mało stereotypowi. Dodatkowym i niezmiernie ważnym czynnikiem w podejmowaniu decyzji jest jej akceptacja przez żonę oraz inne znaczące osoby z najbliższego otoczenia mężczyzny.

Wielu mężczyzn podkreśla, że uczestnictwo w porodzie daje liczne korzyści. Chodzi przede wszystkim o ugruntowanie poczucia męskości, dowartościowanie oraz pogłębienie uczucia do żony i nawiązanie kontaktu z noworodkiem.

Obecność mężczyzny w czasie porodu zaspokaja również potrzeby rodzącej kobiety, między innymi: potrzebę bezpieczeństwa, czułości i zrozumienia. Zmniejsza jej lęk przed porodem. Rzadziej zachodzi potrzeba zastosowania u kobiety środków farmakologicznych bądź cesarskiego cięcia.

Uczestnictwo mężczyzny ma również znaczenie dla dziecka - naukowcy donoszą, że mężczyzna który uczestniczył w narodzinach dziecka, bardziej się do niego przywiązuje, jest bardziej zaangażowany i zainteresowany jego rozwojem oraz opieką nad nim.

Pomimo licznych korzyści, wynikających z uczestnictwa w porodzie, czasami mężczyźni doświadczają trudności w podjęciu tej decyzji.
Jest to w dużej mierze uzależnione od poziomu wiedzy na temat porodu, a także od przygotowania mężczyzny do podjęcia tego wyzwania.
Przy podejmowaniu ostatecznej decyzji, ważne jest, aby ojciec dziecka zrozumiał sens swojego uczestnictwa w porodzie. Decyzja ta nie może być podjęta "z przymusu" czy pod wpływem presji otoczenia. Nie powinna być również podyktowana ogólnie panującą modą. Mężczyzna musi mieć do swojej decyzji wewnętrzne i całkowite przekonanie. Nie oznacza to, że ojciec nie będzie miał obaw o powodzenie swojego zadania. Ważne jest, aby mężczyzna porozmawiał szczerze o swoich odczuciach z partnerką i odpowiedział sobie na pytanie: czy jestem gotów być prawdziwym wsparciem dla niej w tych trudnych chwilach? Czy jestem w stanie spełnić jej oczekiwania? Ważne jest także przemyślenie scenariusza porodu i rozważenie, w których momentach pomoc mężczyzny będzie najbardziej potrzebna oraz co będzie mógł zrobić dla swojej żony i rodzącego się dziecka w poszczególnych etapach porodu.

Daria Żarczyńska

źródło: http://www.babyboom.pl

Przygotowanie do porodu

2007-11-04T04:34:00.000-08:00

Jeżeli zamierzasz urodzić dziecko w sposób naturalny, aktywnie uczestnicząc w porodzie - powinnaś się do tego wydarzenia odpowiednio przygotować. Możesz to zrobić poprzez poszerzanie wiedzy na temat przebiegu ciąży i porodu oraz rozwoju dziecka w wewnątrzmacicznej fazie życia.

W jaki sposób można poszerzać swoją wiedzę?

Pomocna w przygotowaniu do porodu okazać się może szeroko dostępna literatura. Wybór jest duży, warto więc skorzystać z doświadczeń innych rodziców, gotowych polecić sprawdzone tytuły. Polecamy książki zawierające informacje na temat fizjologii ciąży, porodu i połogu, możliwości przygotowania się do tych ważnych wydarzeń (poprzez np. ćwiczenia gimnastyczne), zasad żywienia i higieny, oraz rozwoju dziecka.

Zachęcamy do korzystania z poradników i książek przeznaczonych dla rodziców, z pominięciem fachowej literatury dotyczącej stanów patologicznych.

Kolejną możliwością poszerzania świadomości porodowej są filmy związane z tematyką porodu. Przedstawiają one ćwiczenia gimnastyczne, oddechowe i techniki relaksacyjne przeznaczone na okres ciąży (aby przygotować się do porodu) i na czas porodu (na każdą jego fazę). Filmy mogą ukazywać także zagadnienia związane z rozwojem dziecka i jego potrzebami, oraz praktyczne wskazówki dotyczące pielęgnowania niemowląt.

Inne możliwości poszerzenia wiedzy z dziedziny okołoporodowej stwarzają szkoły rodzenia, zajmujące się szeroko pojętym przygotowaniem do porodu.

mgr Daria Żarczyńska, psycholog

źródło: http://www.babyboom.pl/ciaza/porod_i_polog/przygotowanie_do_porodu.html

Poród w domu

2007-11-04T04:31:00.001-08:00

Poród w domu jest alternatywą porodu szpitalnego. Dom jest "gniazdem rodzinnym", z ekologicznego punktu widzenia jest więc właściwym miejscem do narodzin nowego członka rodziny. Jeżeli rozważasz poród we własnym mieszkaniu, warto się do tego wydarzenia gruntownie przygotować. Podstawą porodu w domu jest wspólna zgoda (Twoja i Twojego męża) na ten sposób odbycia porodu. Dobrze jest przedyskutować ten temat znacznie wcześniej i wziąć pod uwagę specyfikę porodu domowego (urządzić miejsce do narodzenia dziecka, odpowiednio przygotować całe mieszkanie i mieć ustalony plan działania).

Jak wygląda poród w domu?

Poród w domu można zorganizować zgodnie z Twoimi potrzebami, z uwzględnieniem potrzeb rodzącego się dziecka. Sposób rodzenia możesz uzależnić od własnego stylu życia, upodobań i warunków panujących w Twoim mieszkaniu.

Podstawą miłej atmosfery porodu w domu jest obecność zaprzyjaźnionej i doświadczonej położnej (ewentualnie lekarza położnika). Podczas całej akcji porodowej możesz swobodnie poruszać się wśród znajomych sprzętów i mebli, w każdej chwili położyć się na własnym łóżku lub wziąć prysznic we własnej łazience. Bardzo ważna jest również obecność znajomych zapachów, odgłosów dochodzących zza okna oraz kolorów charakterystycznych dla własnego mieszkania. Wiele kobiet rodzących w domu widzi związek między harmonijnym postępem porodu, a brakiem konieczności opuszczenia swojego mieszkania.

Obecna podczas porodu położna (z którą warto zapoznać się już wcześniej) wpływa na poprawę Twojego nastroju, minimalizuje Twój niepokój, informuje, jak czuje się dziecko, oraz co za chwilę może nastąpić. Dobrze jest, abyś podczas porodu miała świadomość, że najważniejsze w całym wydarzeniu jest Twoje rodzące się dziecko, oraz zaspokojenie Twoich potrzeb.

Po porodzie

Po porodzie nie musicie się spieszyć z pierwszym przywitaniem dziecka. Maluszek nie musi być poddany rutynowym zabiegom stosowanym w szpitalu (odśluzowanie, szybka kąpiel, mierzenie, ważenie, itp.). Wszystko odbywa się w atmosferze skupienia, cierpliwości, ciszy, przy zapalonych świecach i łagodnej muzyce, z koncentracją na potrzebach dziecka. W dalszym ciągu możecie pozostać razem, bez potrzeby rozstania się, a swoją radość można spotęgować w miejscu, gdzie czujecie się najbezpieczniej - we własnym mieszkaniu.

Dlaczego poród w domu?

Osoby wybierające poród w domu mają przeważnie przykre doświadczenia związane z wcześniejszym porodem w szpitalu. Wiele kobiet podkreśla, że lęk przed szpitalem miał wpływ na wydłużenie się czasu trwania poprzedniego porodu. Podczas przygotowań do kolejnego porodu, zazwyczaj nie chcą przeżywać podobnego stresu. Chcą przyjąć własne dziecko w atmosferze miłości, ciszy i w naturalnym otoczeniu (w którym będzie przebiegać jego dalszy rozwój). Dla większości kobiet doświadczenie porodu w domu ma również pozytywne znaczenie dla późniejszych relacji z urodzonym w ten sposób dzieckiem. Nie bez znaczenia są również odczucia mężczyzn. Wielu z nich podkreśla, że poród w domu pomógł im w całej pełni stać się ojcem, dzięki aktywnemu i nieprzerwanemu uczestnictwu w narodzinach dziecka. W domu nie był on traktowany jako "dodatkowy widz" czy "niepotrzebny pocieszyciel". Czuł się gospodarzem, mężem i ojcem rodzącego się dziecka, a po porodzie nie musiał rozstawać się ze swoją rodziną.

Co na to przeciwnicy?

Przeciwników porodów domowych jest wielu. Swoją niechęć argumentują zbyt dużym ryzykiem w momencie pojawienia się nieoczekiwanych komplikacji. Dlatego wiele osób wybiera inne możliwości porodu, które uwzględniają znaczenie komfortu psychicznego, ale również bezpieczeństwa. Obecnie coraz więcej szpitali oferuje warunki zbliżone do domowych, a odpowiednia aparatura i wykwalifikowany personel jest zawsze gotowy do zakończenia porodu stosowną interwencją medyczną.

mgr Daria Żarczyńska, psycholog

źródło: http://www.babyboom.pl/

Seks w ciąży

2007-10-26T14:36:00.000-07:00

Podczas prawidłowo rozwijającej się ciąży nie ma żadnych przeszkód przed współżyciem. Jeśli lekarz ginekolog nie widzi żadnych przeciwwskazań, seks można uprawiać podczas niemal całego okresu ciąży. Przeciwwskazaniami do współżycia jest ciąża zagrożona, ostatnie tygodnie ciąży oraz w dniach kiedy przeważnie pojawiała się miesiączka. Dni, w których zazwyczaj wypadała menstruacja są szczególnie zagrożone poronieniem (za Dr Andrzej Depko seksuologiem - http://kobieta.gazeta.pl/kobieta/1,53301,849785.html).

Warto również nadmienić, że seks podczas prawidłowo przebiegającej ciąży nie powinien zaszkodzić dziecku. Dziecko chronione jest przez macicę, płyn owodniowy i błony płodowe. Tak więc dziecko jest dostatecznie dobrze ukryte i zabezpieczone przed wstrząsami.

Podejście do spraw erotycznych w związku dwojga ludzi w okresie ciąży jest bardzo indywidualne. We wczesnym etapie (pierwsze 3 miesiące) kobiety mogą odczuwać niechęć do zbliżeń. Powodowane jest to przede wszystkim złym samopoczuciem, podrażnieniem, zmęczeniem. Część kobiet w tym okresie może natomiast odczuwać wzmożone potrzeby seksualne. Często kobiety, które w początkowych okresach ciąży unikały zbliżeń seksualnych, po 4 miesiącu zaczynają odczuwać nagłą potrzebę kontaktów fizycznych. Ma to związek ze znacznym ukrwieniem pochwy i macicy w okresie ciąży.

Ważne jest aby nie odbywać stosunków seksualnych w ostatnich 6 tygodniach ciąży. Utrzymywanie stosunków w tym okresie może doprowadzić do powstania zakażenia lub przyspieszyć akcję porodową.

Podczas współżycia należy zachować ostrożność w doborze pozycji. Szczególnie ważne jest aby partner nie uciskał brzucha kobiety ani piersi. Na początku ciąży teoretycznie każda pozycja jest dopuszczalna. W miarę rozwoju ciąży zaleca się pozycję:

pozycja klasyczna - klasycznie ale mężczyzna nie opiera się o kobietę (wczesny etap ciąży)
pozycja tylna, boczna - kobieta leży na boku, mężczyzna kładzie się na tym samym boku za kobietą
pozycja na jeźdźca (siedząca) - kobieta siada na kolanach mężczyzny.
pozycja tylna - kobieta klęczy opierając się o brzeg łóżka, mężczyzna klęka za nią

Wraz z zaawansowaniem ciąży relacje między partnerami mogą zacząć się zmieniać. Kobieta będzie zastanawiać się czy jest dla swojego mężczyzny pociągająca, mężczyzna będzie bał zbliżyć się do kobiety w obawie przed wyrządzeniem jej i dziecku krzywdy albo z powodu odmiennego stanu partnerki straci zainteresowanie seksualne. Kobieta będzie bała się o uczucia partnera do niej oraz o to, że jest nieatrakcyjna dla mężczyzny. W takich sytuacjach najważniejsza jest szczera rozmowa pomiędzy partnerami, bez emocji. Należy wyjaśnić sobie wszelkie obawy, oczekiwania i być wyrozumiałym. Mężczyźni w tym okresie muszą być szczególnie wyrozumiali dla swoich partnerek. Okazywać swoje uczucia można nie tylko poprzez seks ale również poprzez czułe słowa, dotyk, przytulenie czy nawet trzymanie za rękę. Takie drobne gesty są również bardzo ważne dla kobiety i dają jej pewność siebie.

źródło: http://twoja-ciaza.com.pl/seks_ciaza.html

Jak być modną w ciąży?

2007-10-07T07:00:00.000-07:00

Stylistka aktorki Maggie Gyllenhaal, Leslie Fremar, stworzyła specjalny kodeks "modnej kobiety ciężarnej". Aktorce, która spodziewa się dziecka w październiku, doradzała przez cały okres ciąży. Stylistka uważa, że przy odrobinie wysiłku, każda przyszła mama może wygląć świetnie aż do dnia porodu.

Stylistka odradza noszenie ubrań przeznaczonych dla kobiet w ciąży. Są zwykle niemodne i mało kobiece. Sugeruje, aby nadal kupować w swoich ulubionych sklepach, w większych niż dotąd rozmiarach. Uważa też, że nie należy rezygnować ze swojego indywidualnego stylu i nosić się tak, jak lubimy. Wszystko jest dopuszczalne - powinniśmy unikać jedynie ubrań, które wyglądają nieporządnie i niechlujnie.

Najwygodniejszym strojem w ciąży są sukienki. Są proste i szykowne. Leslie Fremar zachęca szczególnie to noszenia małej czarnej: "To strój, który możesz nosić przez większą część ciąży. Aby go urozmaicić - włóż do niej żakiet, kardigan albo zmieniaj dodatki."

źródło: http://kobieta.wp.pl/

Poronienie czy poród?

2007-10-07T06:58:00.000-07:00

Nie da się jednoznacznie rozgraniczyć poronienia od porodu. Dla kobiety każdorazowo jest to ogromna tragedia utraty oczekiwanego dziecka. W szpitalnej praktyce przywykło się uważać iż do 22 tc nastąpiło poronienie, zaś po 22 tc jest to poród. Inne szpitale kierują się podziałem wagowym, wg którego dopiero powyżej 600 gram uważa się, iż nastąpił poród. Tymczasem znanych jest kilka przypadków dzieci urodzonych poniżej tej wagi, gdzie dzieci mające przy narodzinach zaledwie 450 gram żyją z niewielkimi tylko wadami i dobrze się rozwijają.

Podział na poronienie i poród jest niezbędny dla potrzeb statystyki. W wielu krajach niższa śmiertelność okołoporodowa jest spowodowana faktem, iż do 15-16 tc ciąża nie jest w żaden sposób podtrzymywana, zaś dopiero po tym terminie uważa się, że warto walczyć o utrzymanie zagrożonej ciąży i uratowanie dziecka. W Polsce wg zaleceń Polskiego Towarzystwa Ginekologicznego dziecko (a tym samym ciąża) chronione jest już od poczęcia i powinno być otoczone opieką medyczną. Jednak w przypadku jego przedwczesnej śmierci bywa i tak, iż by poprawić szpitalne statystyki niekiedy czas trwania ciąży jest zaniżony (np. z 25 tc wpisuje się iż dziecko przestało się rozwijać w 22 tc), w skutek czego w karcie szpitala następuje adnotacja, iż nastąpiło poronienie.

Rozgraniczenie to ma dla rodziców także skutki prawne. Dopiero bowiem gdy następuje poród rodzicom przysługuje wydanie aktu urodzin dziecka (jeśli zmarło to z adnotacją o zgonie). Na podstawie tego dokumentu rodzice mogą zarejestrować dziecko w USC, otrzymać ciało dziecka oraz je pochować. Zdarzają się też szpitale, które na prośbę rodziców o wydanie ciała dziecka nie stosują żadnych rozgraniczeń, wychodząc z założenia, że śmierć dziecka jest dla rodziców wystarczająco tragicznym przeżyciem, by je pogłębiać dodatkowymi procedurami i biurokracją.

Jednak ciało kobiety nie stosuje tak prostej granicy. Im późniejsze poronienie tym bardziej swoim przebiegiem i bólem przypomina poród. Trwa kilka, czasem kilkanaście godzin. Dziecko praktycznie już od 12 tc wygląda jak malutki człowiek. Dla rodziców jego śmierć jest tragedią. Jedyny sposób by pomóc im przez to przejść, to zrozumienie i szacunek dla ich uczuć, oraz pozwolenie im - jeśli tego pragną - na pożegnanie i pochowanie dziecka.

Z listów mam po stracie: Urodziłam córeczkę w 18 tc. Prosiłam by pozwolono mi ją przytulić. Była bardzo malutka, a jej ciałko przez ciśnienie podczas porodu bardzo zniekształcone, ale mimo to zawinięto ją w pieluszkę i pozwolono mi ją potrzymać, aż do momentu gdy miałam zasypiać w narkozie. Lekarze potraktowali nas wtedy jak ludzi, a nie jak rozhisteryzowaną wariatkę i poroniony płód. Z szacunkiem dla naszej tragedii i z sercem. Bardzo im jestem za to wdzięczna.

To byłą moja piąta ciąża. W 15 tygodniu ciąży poszłam na rutynowe USG, okazało się ze dziecko juz nie żyje od dwóch tygodni. Urodziłam sama, bez łyżeczkowania. Moim zdaniem skurcze jakie miałam przez 19 godzin były tak samo bolesne jak przy poprzednich "terminowych" porodach. To był chłopczyk, bardzo maleńki, było widać nawet paznokcie na paluszkach, malutkie uszka i oczy. Miał tylko 10 cm, ale to nie znaczy chyba ze mam go nie pamiętać.

Rodziłam moją córeczkę w 20 tc, nie chciano mi podać leków przeciwbólowych, położne mówiły, że "boli to dopiero przy porodzie", a przecież to był poród, rozwierała się szyjka, skurcze co kilka minut, parcie, wszystko było tak jak przy porodzie być powinno, tylko o dużo za wcześnie to nastąpiło, by moja córeczka mogła przeżyć.

źródło: http://www.poronienie.pl/

Rodzaje poronień

2007-10-07T06:57:00.000-07:00

Poronienie to oddzielenie się elementów jaja płodowego w macicy bez możliwości rozwoju płodu poza macicą; możliwość przeżycia płodu jest podstawą do prawnych i naukowych rozważań oraz różnych definicji zarówno ośrodków lokalnych, jak i/lub centrów medycznych; jakkolwiek za możliwy do przeżycia uważa się płód o masie przynajmniej 500 g i/lub w wieku ciążowym powyżej 20 tygodnia;

Poronienie samoistne: prowadzi do wydalenia w całości (poronienie całkowite) lub w części (poronienie niecałkowite) elementów jaja płodowego z macicy przed końcem 20 tygodnia ciąży; poronienie niecałkowite częściej występuje po 10 tygodniu ciąży, kiedy to łożysko i płód rozwijają się oddzielnie; rozwój łożyska, w całości lub części, może zostać zahamowany, co może prowadzić do krwawienia z pochwy, czasami obfitego; poronienie może być groźne, kiedy krwawienie z pochwy na początku ciąży występuje ze skurczami macicy lub bez nich, ale bez rozszerzania się kanału szyjki, bez pęknięcia błon płodowych lub wydalenia elementów jaja płodowego; rozszerzenie się kanału szyjki, pęknięcie błon płodowych i wydalenie elementów jaja płodowego przy obecności krwawienia z pochwy - prowadzi natomiast do poronienia rozpoczynającego się (abortus incipiens) wskutek ustalonego podziału; jest konieczne różnicowanie poronienia zagrażającego z poronieniem rozpoczynającym się.

Poronienie wywołane: wydalenie elementów jaja płodowego z macicy wskutek działania zabiegowego lub leków.

Poronienie zakażone: stan zapalny obejmujący elementy jaja płodowego lub żeńskie narządy płciowe.

Poronienie posocznicowe: rozprzestrzenienie się bakterii i/lub ich toksyn w obrębie zarówno układu krwionośnego, jak i żeńskich narządów płciowych.

Poronienie nawykowe: trzy z rzędu lub więcej poronień samoistnych; chociaż powtarzające się poronienia samoistne są często dziełem przypadku, wielu lekarzy poleca badania materiału genetycznego rodziców lub wykluczenie zmian patologicznych macicy (np. niewydolności szyjkowej) jako przyczyn poronienia nawykowego.

źródło: http://www.poronienie.pl

Gimnastyka i odchudzanie po porodzie

2007-10-01T12:21:00.000-07:00

autorem artykułu jest Paweł Miłosz

Jeśli spodziewasz się dziecka lub niedawno urodziłaś, to przed tobą najlepszy czas na rozpoczęcie aktywności fizycznej. Przy odrobinie samodyscypliny i dobrej organizacji czasu, szybko wrócimy do dawnej masy ciała , formy ciała i duszy. Kto wie, może ćwiczenia wejdą Ci w krew tak, że staną się codziennością na długie lata?!

Pierwsze tygodnie po porodzie to rutyna codziennych działań. Karmimy, przewijamy, kąpiemy naszą pociechę. Dbamy o ciszę, spokój oraz dobry sen nasz i maleństwa. Może wydaje Ci się, że teraz są ważniejsze sprawy niż wygląd. Cóż spróbuję Cię przekonać, że nie tyle można, co należy ćwiczyć.

Statystycznie kobieta po urodzeniu dziecka przybiera na wadze tylko 1kg. Jednak gdy przed ciążą ważyłaś za dużo, jest to kolejna ciąża lub przybrałaś na wadze więcej niż powinnaś to prawdopodobieństwo, że nadmiar kilogramów pozostanie zwiększa się. Nie bez znaczenia jest też nasz wiek, czym później rodzimy tym mniej tracimy kilogramów po urodzeniu dziecka. Badania wskazują także, że szybszy powrót do pracy z urlopu macierzyńskiego pomaga w powrocie do dawnej wagi. W najlepszej sytuacji są za to kobiety, które przed i w trakcie ciąży podejmowały się ćwiczeń fizycznych.

W czasie ciąży przybieramy na wadze około 11-13 kg. Zgubienie tego ciężaru wcale nie musi trwać tyle samo co ciąża lub dłużej. W rzeczywistości najwięcej tracimy zaraz po porodzie. Około 4,5 kg tracimy zaraz po porodzie, po tygodniu kolejne od 3 do 5 kg. Jednak od 3 miesiąca spadek masy to już około 1 kg. Jeśli w tym czasie nie wróciłaś do dawnej formy to właśnie teraz, około 6 tygodnia po urodzeniu, jest najbardziej odpowiedni moment na ćwiczenia szczególnie gdy znajdujesz się w grupie ryzyka.

Zmiany fizyczne mogą przeszkadzać w rozpoczęciu ćwiczeń szczególnie gdy ćwiczyłaś już przed ciążą. Po porodzie spada kondycja, także mięśnie i więzadła stają się bardziej narażone na kontuzje. Powrót do aktywności powinien być stopniowy szczególnie w pierwszych 6 tygodniach. Jeśli ciąża lub poród był powikłany możesz wymagać więcej czasu szczególnie gdy poród odbywał się poprzez cesarskie cięcie.

Ważna staje się organizacja czasu zwłaszcza gdy mamy więcej niż jedną pociechę. Na początku warto zainwestować w domowy sprzęt do ćwiczeń hantle, bieżnie pozwalają ćwiczyć w obecności maluchów. Należy pamiętać o bezpieczeństwie i uniemożliwić dziecku styczności ze sprzętem. Gdy dziecko podrośnie warto rozejrzeć się za klubami fitness gdzie zapewniona jest opieka dzieci lub umówić się z koleżankami na wzajemne pilnowanie pociech gdy wychodzicie na areobik lub pobiegać do parku. Można także zakupić nosidełka na rower lub specjalny wózek do biegów.

Ćwiczenia po porodzie wbrew obiegowym opiniom są bezpieczne. Aktywność fizyczna, która ma nam pomóc zredukować masę ciała nie mają wpływu na wydzielanie mleka a powolny spadek masy ciała nie powoduje zmian u dzieci karmionych piersią. Ćwiczenia wraz z NIEWIELKĄ redukcja kaloryczności posiłków jest lepsze niż sama dieta. W czasie ćwiczeń nie należy stosować mieszanek odżywczych.

Karmić swoje dziecko powinnaś przed ćwiczeniami ponieważ jeszcze 1,5 godziny po forsownych ćwiczeniach w mleku może utrzymywać się zwiększona ilość kwasu mlekowego. Jednak gdy ćwiczysz umiarkowanie mleko nie powinno być mniej smaczne dla malucha po ćwiczeniach. W czasie ćwiczeń zadbaj o wygodę piersi załóż dobrze dopasowany sportowy biustonosz , czasem trzeba dwóch by zapewnić dobrą stabilizacje. Ważne jest wypijanie odpowiedniej ilości wody by nie dopuścić do odwodnienia organizmu.

W czasie ćwiczeń częstą dolegliwością jest także nie trzymanie moczu. Także w tym wypadku jeśli rodzisz później i jest to kolejna ciąża tym prawdopodobieństwo występowanie tej przypadłości jest większe. Często problem ten występuje w czasie biegania i forsownych ćwiczeń. Warto wtedy zmniejszyć intensywność ćwiczeń zacząć więcej maszerować, jeździć na rowerze lub pływać. Na kilka godzin przed ćwiczeniami unikaj płynów zawierających kofeinę. Pomóc może także noszenie tamponu w czasie ćwiczeń.

Jeśli problem nie trzymania moczu dotyczy także Ciebie skonsultuj się ze swoim lekarzem poradzi ci on zapewne serie prostych ćwiczeń poprawiających stan mięśni dna macicy. Jednym z takich ćwiczeń są ćwiczenia Kegla. Polegają na krótkich 5 sekundowych skurczach mięśni cewki moczowej tak jak byś chciała powstrzymać sikanie. Dziesięć 5-sekundowych serii możesz wykonać rozmawiając przez telefon, stojąc na czerwonym świetle, kąpiąc się itp. Są to nie zauważalne ćwiczenia, które należy często powtarzać aby dały pożądane efekty.

Zaczynając ćwiczyć w tym okresie możecie wpłynąć na wasze zdrowie na kolejne długie lata. Ćwiczenia poprawią także wasze samopoczucie psychiczne. Tak więc nie możemy zasłaniać się brakiem czasu i możliwości wyjścia poza dom. Odrobina zaparcia i samodyscypliny zapewnią nam zdrowy powrót do codzienności ładną sylwetkę i zdrowie na następne lata, kto wie może do następnego porodu. POWODZENIA!

--

Artykuł pochodzi ze strony www.female.pl

Ćwiczenia

Autor Paweł Miłosz

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Przebieg porodu

2007-10-01T12:18:00.000-07:00

Poród nie bez powodu porównuje się do górskiej wspinaczki. Najpierw wielki wysiłek, chwile, gdy z bezsilności łzy same cisną się do oczu. Mieszanka lęku i euforii, bólu i ulgi, cierpienia i radości. Aż wreszcie szczyt. Zmęczenie i ból zastępuje radość i duma zwycięstwa.

Klasyczny przebieg porodu podzielić można na trzy fazy:

fazę rozwierania,
fazę wydalania,
fazę łożyskową.

Pierwsza faza porodu trwa – w przypadku pierwszego porodu ok. 8 – 18 godzin.
Przy kolejnych czas ten skraca się do 6 – 12 godzin. W jej trakcie szyjka macicy rozwiera się do 10 cm lub – jak mówią czasem lekarze – na pięć palców. Maluszek znajduje się wówczas w „pozycji startowej” tzn. przyciąga kończyny do tułowia, a główkę do klatki piersiowej. Przyszła mam odczuwa skurcze, początkowo pojawiające się co 7 – 10 minut, które trwają ok. 30 sekund. Pod koniec mogą trwać 60 – 90 sekund, a przerwa między skurczami od 30 do 60 sekund. Rodząca aby sobie ulżyć powinna swobodnie się poruszać, skupić na oddychaniu.

Druga faza porodu – w przypadku kobiet tzw. pierworódek – trwa do 2 godzin. W kolejnych ciążach trwa około pół godziny. Dziecko w tej fazie wędruje na drugą stronę brzucha. Najpierw rodzi się główka, potem kolejno: jeden bark, drugi, brzuszek i nóżki. W tej fazie porodu lekarz może wykonać epistomię czyli nacięcie krocza. Należy pamiętać, że przed wykonaniem takiego nacięcia, lekarz powinien uzyskać na to zgodę pacjentki. W tej fazie porodu kobieta odczuwa nagły przypływ sił, które i tak szybko zostaną wykorzystane przy oraz silniejszych skurczach partych. Faza ta kończy się wraz z wylądowaniem malca na brzuchu mamy.

Ostatnia – trzecia faza porodu rozpoczyna się z chwilą przecięcia pępowiny i trwa od 10 do 30 minut. Następuje wówczas poród łożyska i błon płodowych. Ból i zmęczenie zastępuje w tym czasie poczucie spełnienia. Kobieta odczuwa potrzebę niewielkiego parcia. Pod wpływem bezbolesnych skurczów, równie bezboleśnie rodzi się łożysko.

źródło: http://www.tik-tak.pl

Przebieg ciąży - Trzeci trymestr

2007-09-26T12:18:00.000-07:00

Siódmy miesiąc:
Co możesz odczuwać?
W tym czasie mogą puchnąć ci okolice kostki lub stopy w czasie stania. Dobrze jest wówczas położyć się z nogami uniesionymi do góry. Jeśli te obrzęki trwają dłużej niż 24 godziny, również rano, po wstaniu z łóżka i obejmują ręce i twarz, skontaktuj się bez zwłoki z twoim lekarzem. Może to być objaw tzw. zatrucia ciążowego (gestozy). Na twoim powiększającym się brzuchu i piersiach mogą pojawiać się żywoczerwone lub różowe pręgi - są to rozstępy skórne. Możesz zacząć odczuwać pierwsze skurcze macicy, objawiające się jako trwające ok. 20-30 sekund twardnienie brzucha. Są to zw. skurcze Braxtona Hicksa. Jest to całkowicie normalne, ale jeśli występują one częściej niż 5 razy na godzinę, skontaktuj się ze swoim lekarzem. Wraz z powiększaniem się twojego brzucha, możesz stopniowo tracić poczucie równowagi. Przez to możesz niespodziewanie niebezpiecznie upaść. Bądˇˇ ostrożna i rozważna!

Porady zdrowotne:
Wybierz się na comiesięczną wizytę do lekarza prowadzącego ciążę. Wciąż staraj się dobrze odżywiać. Przez 7 i 8 miesiąc przyrost masy ciała powinien wahać się wciąż na poziomie pół kilograma na tydzień. Dużo odpoczywaj. Twój organizm ciężko pracuje. Siódmy miesiąc to najwyższy czas, by rozpocząć zajęcia w szkole rodzenia (więcej). Pod koniec siódmego miesiąca twoje dziecko ma długość ok. 37 cm i waży od ok. 1350 g.

Ósmy miesiąc:
Co możesz odczuwać?
W tym miesiącu możesz odczuwać nieco silniejsze niż dotąd skurcze macicy. Z twoich piersi może zacząć wyciekać siara (pierwszy pokarm dla twojego dziecka). Możesz mieć kłopoty ze snem, ponieważ trudno będzie ci znaleˇć wygodną pozycję. Spróbuj używać więcej mniejszych poduszek, podkładając je pod głowę. Prawdopodobnie twój oddech nieco się skróci na skutek wysokiego położenia dna macicy, uciskającego na płuca. Ten ucisk dotyczy też żołądka. Staje się on wtedy mniejszy, więc musisz jeść mniejsze posiłki, ale częściej, ok. 5-6 dziennie. Macica osiąga wtedy wysokość klatki piersiowej.

Porady zdrowotne:
Od 32 tygodnia ciąży powinnaś zgłaszać się na badania kontrolne co dwa tygodnie. Normą w tym miesiącu jest przybieranie na wadze ok. pół kilograma na tydzień. Zgłoś się do swojego lekarza jeśli tylko zaobserwujesz:

krwawienie lub odpływ płynu z pochwy
silne skurcze brzucha, bóle żołądka lub tępy ból pleców
pogorszenie ostrości wzroku, plamki przed oczyma
uczucie wypierania dziecka do dołu
zauważalne, nietypowe zmiany ruchliwości twojego dziecka
więcej niż 5 skurczów macicy w ciągu godziny

Pod koniec ósmego miesiąca dziecko ma już średnio 45 cm "wzrostu" i waży ponad 2000 g.

Dziewiąty miesiąc:
Co możesz odczuwać?
Twój pępek staje się wypukły. Na skutek "opadnięcia" brzucha możesz poczuć ulgę w oddychaniu, twój żołądek jest bardziej pojemny, ale za to zwiększa się ucisk na pęcherz moczowy, co skutkuje częstszym oddawaniem moczu niż dotychczas. Obrzęki stóp i wokół kostek mogą nasilać się. Szyjka macicy powoli otwiera się i staję się cieńsza, co jest wyrazem przygotowania do porodu. Coraz bardziej czujesz się zmęczona i wyczerpana ciężarem i wielkością brzucha. Nie możesz już doczekać się porodu. Pamiętaj o częstym odpoczynku.

Porady zdrowotne:
Od 36 tygodnia ciąży przychodˇˇ na badania kontrolne co tydzień. W dziewiątym miesiącu nie powinnaś już przybierać na wadze. Normą jest wówczas ubytek ok. połowy kilograma na tydzień w stosunku do 8 miesiąca, tak aby całkowity przyrost masy ciała w trzecim trymestrze wynosił ok. 4 - 5 kilogramów. Powinnaś już być zdecydowana, co do szpitala w którym chcesz rodzić. Jeśli nie planujesz karmić dziecka piersią, jeszcze raz przemyśl tę decyzję. Twoje mleko to najlepsze, co możesz dać twojemu dziecku, aby było zdrowe. Ustal ze swoim lekarzem, kiedy powinnaś powiadomić go o rozpoczynającym się porodzie lub kiedy powinnaś udać się do szpitala na poród. Najczęściej jest to, gdy twoje skurcze:

są regularne (występują np. co 10 minut)
występują częściej niż 5 w ciągu godziny
trwają przez 30 do 70 sekund
stają się silniejsze, jeśli się poruszasz

Upewnij się, czy możesz zadzwonić do swojego lekarza lub położnej o każdej porze dnia i nocy, aby potwierdzić lub wykluczyć rozpoczynający się poród. Pod koniec dziewiątego miesiąca twoje dziecko waży w granicach od 2800 do 4000 g i ma średnio od 48 do 52 cm długości.

źródło: http://www.erodzina.com/index.php?id=31,374,0,0,1,0

Przebieg ciąży - Drugi trymestr

2007-09-26T12:17:00.000-07:00

Czwarty miesiąc:
Co możesz odczuwać?
Miejsce nudności i wymiotów zastępuje wzmożony apetyt. Odtąd powinnaś mieć więcej energii i czuć się o wiele lepiej niż dotąd. Pod koniec czwartego miesiąca (16-20 tydzień) ciąży możesz zacząć odczuwać ruchy twojego dziecka. Jeśli jest to twoja pierwsza ciąża, będzie to raczej ok. 20 tygodnia, jeśli kolejna, nieco wcześniej. Twój brzuch zaczyna się powoli powiększać. Prawdopodobnie będziesz odtąd potrzebować "ciążowych" ubrań. Jednymi z najlepszych są tu spodnie-ogrodniczki z możliwością ich regulacji w zależności od wielkości brzucha.

Porady zdrowotne:
Wybierz się na comiesięczną wizytę do lekarza prowadzącego ciążę. Kobiety w ciąży potrzebują dużo żelaza, więcej niż zazwyczaj może zapewnić dobra dieta. Najprawdopodobniej twój lekarz zaleci ci uzupełnianie go w postaci tabletek. Wchłanianie żelaza jest dość ograniczone, dlatego postępuj zawsze zgodnie z zaleceniem lekarza lub z ulotką załączoną do leku. Czwarty miesiąc rozpoczyna drugi trymestr ciąży. Odtąd przyrost masy ciała powinien wynosić ok. pół kilograma na tydzień, tj. 6-7 kilogramów przez drugi trymestr (4-6 miesiąc ciąży). Pod koniec czwartego miesiąca dziecko powinno ważyć ok. 150 g. i mieć ok. 16 cm długości.

Piąty miesiąc:
Co możesz odczuwać?
Najwyższy czas, by poczuć pierwsze ruchy twojego dziecka (jeśli dotąd ich nie czułaś). Powiedz o nich swojemu lekarzowi. Macica wciąż powiększając się osiąga wysokość pępka. Twoje serce bije szybciej niż dotąd. Potrzebujesz teraz dużo snu, co najmniej 8 godzin każdej nocy. W ciągu dnia również odpoczywaj, jeśli tylko poczujesz się zmęczona. Nie przemęczaj się. Powinnaś unikać tłoku i dłuższego stania w jednej pozycji. Mogą zdarzać ci się skurcze łydek, zwłaszcza nocą, jeśli nie dostarczasz z pokarmem dostatecznych ilości wapnia. Jeśli "złapie" cię taki skurcz, podciągnij stopę do góry, rozciągając tylne mięśnie łydki.

Porady zdrowotne:
Wybierz się na comiesięczną wizytę do lekarza prowadzącego ciążę. Rozwój, wzrost masy ciała i długości twojego dziecka ściśle zależy od tego czy wciąż palisz i pijesz alkohol. Nie jest jeszcze za póˇno by tego zaprzestać. Kontynuuj zdrowe odżywianie, pij dużo soków, wody i mleka każdego dnia. Zadbaj o odpowiednią aktywność fizyczną. Pomyśl o wyborze najlepszej dla ciebie szkoły rodzenia (więcej czytaj tu). Na zajęcia możesz chodzić już od następnego miesiąca. Pod koniec tego miesiąca dziecko ma długość od 20 do 30 cm i waży od 250 do 500 g.

Szósty miesiąc:
Co możesz odczuwać?
W tym czasie możesz już odczuwać dość silne kopnięcia malucha. Skóra twojego brzucha może zacząć swędzieć na skutek rozciągania się. Dołączają się zazwyczaj bóle pleców. W związku z tym, korzystne dla ciebie będzie noszenie butów na niskim obcasie. Jeśli będziesz ponadto stosować odpowiednie ćwiczenia, możesz uniknąć tych dolegliwości. Niekorzystne dla ciebie będzie stanie przez dłuższy czas. Rozciągająca się macica może być przyczyną bolesności dolnej części brzucha.

Porady zdrowotne:
Wybierz się na comiesięczną wizytę do lekarza prowadzącego ciążę. W tym czasie na skutek wzrostu macicy i jej ucisku na przewód pokarmowy mogą pojawić się zaparcia. Dlatego pij więcej wody lub soków, jedz pokarmy zawierające błonnik, tj. owoce i warzywa, ciemne pieczywo (z mąki z pełnego przemiału). Pomocne staną się też ćwiczenia fizyczne. Możesz też mieć kłopoty ze zgagą. Aby temu zapobiec, jedz niewielkie posiłki, częściej niż zwykle. Nie stosuj żadnych leków przeczyszczających bez zgody lekarza. Pod koniec szóstego miesiąca twoje dziecko ma długość od 27 do 35 cm i waży od 500 do 750 g.

źródło: http://www.erodzina.com/index.php?id=31,375,0,0,1,0

Przebieg ciąży - Pierwszy trymestr

2007-09-26T12:16:00.000-07:00

Pierwszy miesiąc:
Co możesz odczuwać?
Gdy zachodzisz w ciążę, przerwane zostaje twoje miesiączkowanie aż do czasu zakończenia regularnego i wyłącznego karmienia piersią (więcej czytaj tu). Twój organizm produkuje hormony potrzebne do stworzenia optymalnych warunków dla wzrostu twojego dziecka. Twoje piersi stają się nieco większe i bolesne. Może to być pierwszy, zauważony przez ciebie objaw ciąży. U około połowy kobiet w ciąży, pod koniec pierwszego miesiąca pojawiają się poranne nudności i wymioty. O tym, jak radzić sobie z tym problemem, czytaj tu. Na początku ciąży możesz mieć tak zwane "zachcianki" lub mogą drażnić cię dotąd obojętne lub przyjemne zapachy lub smaki. Do klasycznych zachcianek należy wielka ochota na coś kwaśnego, np. ogórek kiszony lub kiszona kapusta. Najprawdopodobniej zaczniesz częściej oddawać mocz z powodu powoli rozrastającej się macicy, uciskającej pęcherz moczowy.

Porady zdrowotne:
Zanim zajdziesz w ciążę, powinnaś się do niej przygotować (więcej czytaj tu). Przede wszystkim uzupełnij swoją dietę o witaminę z grupy B, kwas foliowy (znajduje się on większości preparatów multiwitaminowych). Zmniejszy to ryzyko urodzenia dziecka z wadą wrodzoną mózgu lub rdzenia kręgowego. Więcej o tym czytaj tu. Wybierz się do swojego lekarza ginekologa-położnika, jeśli sądzisz, że jesteś w ciąży najszybciej jak tylko możesz. O wyborze lekarza czytaj tu. W czasie pierwszych ośmiu tygodni ciąży powstają i rozwijają się wszystkie organy i narządy twojego dziecka. Palenie papierosów, picie alkoholu, przyjmowanie większości leków może spowodować nieodwracalne uszkodzenie twojego dziecka. Właśnie ten czas, kiedy często nawet nie wiesz, że jesteś w ciąży, jest pod tym względem najważniejszy. Zanim weˇmiesz jakiś lek skonsultuj to z lekarzem. Rzuć palenie, przestań spożywać alkohol.

Drugi miesiąc:
Co możesz odczuwać?
Twoje piersi są wciąż bolesne i tkliwe. Brodawki sutkowe i otoczki wokół nich stają się ciemniejsze. Poranne (czasem nie tylko) nudności i wymioty wciąż trwają. W tym czasie możesz czuć się zmęczona i dlatego potrzebujesz wiele odpoczynku. Nie unikaj drzemki w ciągu dnia, jeśli masz na nią ochotę. Twój organizm dopiero przystosowuję się do nowej sytuacji - ciąży. Wzrasta objętość twojej krwi w naczyniach krwionośnych. Jest ona teraz nieco "rozwodniona" w stosunku do pozaciążowej normy.

Porady zdrowotne:
Wybierz się na comiesięczną wizytę do lekarza prowadzącego ciążę. Spożywaj różnorodne, zdrowe posiłki sporządzone z produktów z każdej z pięciu grup: produkty zbożowe i rozmaite ziarna, owoce, warzywa, nabiał, mięso i rośliny strączkowe. Kontynuuj uzupełnianie swojej diety w kwas foliowy, zwłaszcza przez drugi i trzeci miesiąc ciąży, aby zmniejszyć ryzyko wad wrodzonych u dziecka. Pij dużo płynów, najlepiej wody mineralnej niegazowanej, soków owocowych i mleka. Odpowiednia ilość to 6 do 8 szklanek każdego dnia. Nie ograniczaj zbyt spożycia soli kuchennej, chyba, że lekarz zaleci ci inaczej.

Trzeci miesiąc:
Co możesz odczuwać?
Twoje zmęczenie może wciąż nie ustępować. Podobnie jest z nudnościami i wymiotami, choć pod koniec trzeciego miesiąca powinny powoli zanikać (nie jest to jednak regułą). W związku z tym możesz stracić na wadze kilka kilogramów. Częściej niż zwykle możesz mieć bóle głowy. Mogą zdarzać się też zawroty głowy. Twoje ubrania powoli stają się nieco ciasne, zwłaszcza w biodrach i na wysokości piersi. Najwygodniejsze są luˇne sukienki, pulowery, sweterki, elastyczne spódnice.

Porady zdrowotne:
Wybierz się na comiesięczną wizytę do lekarza prowadzącego ciążę. Twoje zapotrzebowanie na witaminy i składniki mineralne nieco wzrasta z powodu potrzeb twojego dziecka. Zdrowa dieta powinna zaspokajać te potrzeby. Przeciętnie waga w pierwszym trymestrze ciąży powinna wzrosnąć o 1,5 - 2,5 kg. Więcej na temat przyrostu masy ciała podczas ciąży czytaj tu. Odpowiednia aktywność fizyczna jest korzystna zarówno dla ciebie jak i dla dziecka. Dobrym pomysłem na ruch są spacery. Pod koniec trzeciego miesiąca twoje dziecko ma ok. 10 cm długości i waży ok. 30 g.

źródło: http://www.erodzina.com/index.php?id=31,376,0,0,1,0

Stres w ciąży

2007-09-26T12:15:00.001-07:00

W przeciwieństwie do powszechnie panującej opinii występujący podczas ciąży stres psychologiczny o nasileniu od łagodnego do umiarkowanego może przyczynić się do wzmocnienia procesu dojrzewania płodu - donoszą naukowcy.

Wnioski z prezentowanych badań są przeciwieństwem oczekiwań formułowanych na podstawie badań na zwierzętach - w najnowszym numerze czasopisma "Child Development". Wynikało z nich, że stres występujący podczas ciąży u zwierząt koliduje z prawidłowym rozwojem płodowym ich potomstwa. Badanie przeprowadzone w Uniwersytecie Johnsa Hopkinsa doprowadziło do odkrycia, że zgoła przeciwne wnioski można wysnuć na podstawie badania kobiet w ciąży oraz obserwacji ich dzieci przez kolejne 2 lata ich życia.

"Odkryliśmy, że umiarkowanego stopnia lęk oraz stres dnia powszedniego w okresie ciąży przyczynia się do promowania procesu wczesnego rozwoju dziecka. Matczyny stres w trakcie ciąży nie koliduje także z kształtowaniem się temperamentu dziecka, pojemnością jego uwagi czy umiejętnością kontrolowania zachowania, i nie powoduje nadpobudliwości" - powiedziała Janet A. DiPietro, pierwszy autor pracy. Naukowcy wskazali na jeden wyjątek od tej reguły: potomstwo kobiet, które odbierały swoją ciążę bardziej negatywnie, niż pozytywnie, prezentowało nieznacznie słabszą kontrolę emocjonalną oraz mniejszą pojemność uwagi.

"Nasze wnioski powinny uspokoić kobiety, które doświadczają lęków, napięć i stresów powszechnych w związku z wymaganiami stawianymi przez współczesne życie. Kobiety mogą przestać zamartwiać się, że ich stan emocjonalny mógłby zaszkodzić ich nienarodzonemu dziecku. Oczywiście, nie radzimy, by kobiety zaczęły szukać podobnych bodźców, ponieważ stan wyczerpania matki nie stanowi dobrego przygotowania do pracy i porodu, czy wymagań stawianych przez proces wychowywania dziecka" - powiedziała DiPietro.

Porównując problem rozbieżności wniosków z pracy naukowców z Uniwersytetu Johnsa Hopkinsa do wniosków z badań prowadzonych na zwierzętach, zauważa się, że zarówno czas trwania badania, nasilenie bodźców wywołujących stres w okresie prenatalnym, podobnie jak okoliczności kontrolowanego środowiska w badaniach na zwierzętach, różnią się znacząco od codziennego funkcjonowania przyszłych matek.

Jednak autorzy ostrzegają, że ponieważ badania były przeprowadzane na populacji kobiet dobrze wykształconych, o ustabilizowanej sytuacji finansowej, bez problemów natury psychologicznej, jego rezultaty nie mówią o sytuacji kobiet o niższym statusie lub tych z diagnozą psychiatryczną. Niezbędne są zatem kolejne badania, które wyjaśniłyby, czy obecne odkrycie jest rezultatem biologicznych zmian w ciąży, które zachodzą w wyniku stresu, czy też kobiety, które odczuwają więcej lęku lub przeżywają więcej stresu wychowują swoje dzieci w specyficzny, promujący ich rozwój sposób. Być może istnieje także czynnik genetyczny, wyjaśnia DiPietro.

Źródło: (PAP)

Ciąża po 40. roku życia

2007-09-26T12:12:00.000-07:00

Zmiana światopoglądu kobiety i jej uniezależnienie się od utartych reguł społecznych kształtują trend coraz częściej obserwowanego późnego macierzyństwa. Dawniej 35. rok życia był uważany za granicę bezpiecznego macierzyństwa, obecnie zaś coraz częściej przesuwa się ona do 40. roku życia, a nawet dalej. Wraz z wiekiem matki wzrasta prawdopodobieństwo powikłań w postaci poronień, nieprawidłowości chromosomalnych, nadciśnienia indukowanego ciążą, cukrzycy ciężarnych i martwych urodzeń. Zmieniające się trendy socjalne i demograficzne będą jednak stale zwiększać liczbę pacjentek decydujących się na ciążę w podeszłym wieku. Mając na uwadze ryzyko takiej ciąży konieczne stanie się potraktowanie tej grupy kobiet jako nowej normy w położnictwie

autorzy: A. Witek, Monika Bojdys-Szyndlar,

Przegląd Menopauzalny 5/2006

Niedobór żelaza w ciąży

2007-09-25T09:26:00.000-07:00

Ciąża i okres laktacji to specjalny czas w naszym życiu. Zwiększa się zapotrzebowanie na wszystkie składniki odżywcze, mamy też tendencję do preferowania pewnych pokarmów nad inne.

Produkty dobrej jakości i jak najmniej przetworzone stanowią więc podstawę zdrowej ciąży, jak i okresu połogu, kiedy czujemy się wyczerpane i potrzebujemy nowych sił na opiekowanie się naszymi maleństwami. Zwracamy uwagę na to, co i jak jemy, staramy się prowadzić regularny tryb życia. Jednak sama, nawet dobrze zbilansowana dieta przestaje wystarczać do zapewnienia odpowiednich dawek mikro i makroelementów. Organizm w tym czasie potrzebuje dodatkowego wsparcia w postaci suplementacji wybranymi minerałami – zwłaszcza żelazem – pierwiastkiem życia, słabo wchłanianym z pokarmów, zaś bardzo istotnym dla prawidłowego rozwoju płodu już od pierwszych jego chwil. Także potem, w okresie poporodowym, przyjmowanie żelaza i krwiotwórczych witamin pozwoli cieszyć się energią i dobrym samopoczuciem.

Krew – życiodajny płyn
Krew jest rodzajem tkanki łącznej zbudowanej z erytrocytów czyli krwinek czerwonych, leukocytów - krwinek białych, trombocytów – płytek krwi, zanurzonych w osoczu. Erytrocyty, najliczniejsze ciałka krwi, pełnią istotną rolę w organizmie: odpowiadają za transport substancji odżywczych a przede wszystkim tlenu do wszystkich tkanek i narządów. Przenoszą tlen z płuc do każdej komórki, zabierając z powrotem dwutlenek węgla i tworząc w ten sposób cykl oddechowy. Osocze krwi przenosi substancje odżywcze, mikroelementy i witaminy wchłonięte w jelicie, zaś leukocyty bronią organizm przed drobnoustrojami chorobotwórczymi. Płytki krwi aktywują się, gdy nastąpi uszkodzenie np. warstw skóry i dojdzie do krwawienia. Wówczas hamują utratę krwi i przyspieszają jej krzepnięcie. W organizmie przyszłej mamy krew spełnia dodatkową funkcję – transportuje sznurem pępowinowym substancje odżywcze w łatwo przyswajalnej formie i rozprowadza je w małym organizmie dziecka.

Żelazo i jego rola w organizmie
W skład czerwonego barwnika krwi - hemoglobiny, barwnika mięśni - mioglobiny, a także wielu enzymów wchodzi jeden pierwiastek: żelazo. To od niego zależy odpowiednie dotlenienie komórek, bowiem cząsteczki tlenu przyczepiają się właśnie do hemoglobiny zawartej w erytrocytach. Żelazo, już gotowe do wchłonięcia, występuje w postaci związku prostego: ferrytyny. Jednak samo żelazo wchłania się stosunkowo trudno – w jelicie cienkim po spożyciu pokarmów pochodzenia zwierzęcego poziom przyswojenia wynosi ok. 20%. Przy dostarczaniu żelaza z pokarmów roślinnych, wchłanialność jest jeszcze gorsza i zwykle organizm pobiera najwyżej ok. 5%. Przyswajanie żelaza zmniejszają ponadto sole wapnia, fosforu, picie dużych ilości herbaty, kawy, spożywanie fitynianów, znajdujących się w nasionach zbóż. Antagonistyczne wobec żelaza są pierwiastki: wapń, cynk, mangan - co oznacza, że zubażają poziom jego wchłaniania w jelicie cienkim, jeśli są razem spożywane. W czasie ciąży i karmienia piersią zapotrzebowanie na ten pierwiastek rośnie diametralnie i może być dwa razy większe od przeciętnego.

Kiedy żelaza jest za mało
Niedobór tego życiodajnego pierwiastka wiąże się z obniżeniem ogólnej sprawności fizycznej i intelektualnej: spada koncentracja i zdolność zapamiętywania, dochodzi do obniżenia nastroju a przede wszystkim spada odporność na przeziębienia i infekcje. Może dojść nawet do zaburzeń rytmu pracy serca. Najgroźniejszym skutkiem niedoboru pozostaje jednak anemia. W początkowym stadium anemii pojawia się ogólne osłabienie, senność, bóle i zawroty głowy. Następnie dochodzi do łatwego męczenia się przy niewielkim wysiłku, a także do skurczu mięśni nóg i kołatania serca. Sucha, łuszcząca się skóra, zapalenie błony śluzowej i kącików ust oraz łamliwość paznokci i włosów należą już do późnych objawów niedokrwistości, choć występują często jako główny zewnętrzny symptom rozpoznawczy. Najgroźniejsza postać anemii w czasie ciąży może doprowadzić do przedwczesnego porodu, narodzin dziecka z niską masą urodzeniową, niedotlenienia płodu, co tym samym zwiększa ryzyko jego obumarcia. Aby temu zapobiec, należy jak najwcześniej poddać się rutynowemu badaniu poziomu ferrytyny we wczesnej ciąży. Tylko ten pomiar pozwala na szybkie rozpoznanie niedoboru żelaza, nim będzie on groźny dla mamy i dziecka.

Laktoferryna
Rozwiązaniem w profilaktyce niedoborów żelaza, w tym anemii w czasie ciąży, może być podawanie laktoferryny – białka występującego w mleku, łzach i wydzielinie oskrzelowej, znacznie zwiększającego wchłanianie żelaza ze względu na szybkie dostarczanie go do komórek. Laktoferryna, zdaniem dr. Artura Drzewieckiego z Collegium Medicum UJ, ma działanie immunostymulujące, przeciwwirusowe, przeciwgrzybicze, przeciwpasożytnicze, antynowotworowe oraz antyoksydacyjne. Podana doustnie znacznie stymuluje, zarówno jelitową jak i systemową, odpowiedź immunologiczną płynącą z całego organizmu, wpływa na wzrost przyjaznych bakterii jelitowych.
Na stymulację absorpcji żelaza, razem z laktoferryną, wpływają również witaminy „krwiotwórcze”: B6, B12 oraz witamina C, oddziałując przy tym korzystnie na poziom cholesterolu.

Kwas foliowy - folacyna
Folacyna jest szczególnie ważnym pierwiastkiem podczas ciąży. Przyszłe mamy powinny zażywać ją już na cztery miesiące przed planowaną ciążą i w czasie całego okresu jej trwania. Kwas foliowy (inna nazwa folacyny) odpowiada za właściwe formowanie się układu nerwowego naszych pociech. Najważniejszym efektem stosowania kwasu foliowego jest jednak obniżenie ryzyka wad cewy nerwowej płodu, nawet o 60%! Dzięki podawaniu tego pierwiastka unikniemy tak poważnych chorób wrodzonych, jak: bezmózgowie, rozszczep kręgosłupa, wargi lub podniebienia czy wad serca. Kwas foliowy jest również witaminą „krwiotwórczą”.

FemiFeral – skuteczny sprzymierzeniec
Wszystkie składniki uznane za „krwiotwórcze” znajdują się w optymalnych dawkach w suplementcie diety FemiFeral, który jest dedykowany zwłaszcza kobietom w czasie ciąży i laktacji. Preparat zawiera w swym składzie 100 mg laktoferryny, która zwiększa wchłanianie żelaza, co pozwala zaspokoić dzienne zapotrzebowanie na ten związek. Wojciech Kluszczyk, ordynator Oddziału Ginekologii i Położnictwa Szpitala w Wodzisławiu Śląskim, potwierdza naukowo skuteczność profilaktyki anemii wśród ciężarnych, które były leczone doustnymi preparatami żelaza w okresie okołoporodowym. Wśród nich niedokrwistość występowała tylko u 28%, natomiast w grupie kobiet, które nie przyjmowały żelaza u ponad 85% stwierdzano niskie wartości hemoglobiny. Brak suplementacji żelazem w czasie ciąży 11-krotnie zwiększa ryzyko rozwoju niedokrwistości w okresie okołoporodowym. Zaleca się ponadto dłuższą, niż tylko doraźną, kurację odbudowującą poziom żelaza w organizmie. Wskazane jest zatem rutynowe podawanie żelaza począwszy od początku II trymestru ciąży. Kobiety z niskim stężeniem ferrytyny, powinny przyjmować żelazo w dawce 60 – 65 mg. Przy tej dawce z przewodu pokarmowego wchłania się zaledwie 6 mg żelaza, podwojenie dawki dobowej do 120 mg żelaza zwiększa wchłanianie do 10 mg. W III trymestrze każda przyszła mama powinna profilaktycznie otrzymywać 30 mg żelaza dziennie. O ile przy systematycznym uzupełnianiu niedoboru najlepsza absorpcja następuje w ciągu pierwszego tygodnia kuracji i w pierwszym miesiącu, o tyle aby skutecznie odbudować dostateczny poziom żelaza w organizmie, niezbędne jest przedłużenie jego stosowania do drugiego, a nawet trzeciego miesiąca kuracji. Nie należy jej przerywać po urodzeniu dziecka, ale kontynuować także podczas laktacji i po jej zakończeniu, aby odbudować nadwyrężone rezerwy organizmu. Tym sposobem zapewnimy organizmowi odpowiednie ilości żelaza w śledzionie i wzmocnimy cały organizm.

Profilaktyka – szczególnie ważna przy niedoborach żelaza w ciąży
Żelazo to pierwiastek energii i witalności. Jego stopień wchłaniania jest jednak bardzo niski. Okres ciąży jest dodatkowo obłożony zapotrzebowaniem na żelazo - trzeba go dostarczać często w dawce podwójnej i w kombinacji z innymi pierwiastkami o działaniu krwiotwórczym, wpływającymi dodatkowo na rozwój układu nerwowego i krwionośnego płodu. Warto także pamiętać, że krew w czasie ciąży ma inne proporcje składników i zmniejszeniu ulega liczba erytrocytów, hematokrytu oraz limfocytów, a podwyższa się poziom OB i neutrofili. Już na początku warto więc podawać FemiFeral - suplement, który w największym stopniu będzie w stanie zaspokoić potrzeby przyszłych mam i wspomóc właściwy rozwój ich potomstwa. Nie zapominajmy również o kontroli poziomu ferrytyny w organizmie. Niech ten szczególny okres w życiu kobiety będzie okresem zdrowia i radości.

źródło: http://www.we-dwoje.pl/

Waga w ciąży

2007-09-20T04:18:00.000-07:00

Podczas ciąży w naturalny sposób kobieta przybiera na wadze. Jednakże powinno się dbać, aby przyrost ten nie był ani zbyt duży co może przerodzić się w otyłość, ani zbyt mały, co skutkuje niedowagą

Do oceny masy ciała posłużyć się można formułą BMI czyli Body Mass Index.
BMI oblicza się w ten sposób, że wagę ciała (kg) dzielimy przez wzrost (m) podniesiony do drugiej potęgi.
Prawidłowy przyrost masy ciała kobiety pod koniec okresu ciąży zależy od wagi kobiety sprzed momentu zajścia w ciążę.

Poniżej opis wyników zastosowania obliczeń BMI:
poniżej 19 - masa ciała przed zajściem w ciążę była zbyt niska (niedowaga)
19 - 24 masa ciała przed zajściem w ciążę była prawidłowa
powyżej 24 - masa ciała przed zajściem w ciążę była zbyt duża (nadwaga)
powyżej 30 - otyłość

Przy prawidłowej wadze fizjologicznej, przyrost masy ciała w czasie ciąży wynosi średnio 11 – 13 kg. Kobiety z niedowagą masy ciała sprzed ciąży powinny przytyć więcej natomiast kobiety z nadwagą powinny znacznie bardziej kontrolować przyrost wagi.
W okresie trwania ciąży kobieta powinna przynajmniej raz w tygodniu kontrolować swój przyrost wagi. Jedynie w pierwszym trymestrze ciąży i w ostatnim tygodniu ciąży nie ma konieczności sprawdzania wagi.
Jednocześnie należy pamiętać, że waga w ciąży może zmieniać się w innym rytmie. Zmiana przyrostu wagi uwarunkowana jest od wzrostu, budowy ciała, wagi przed ciążą. Część kobiet może przybrać na wadze tylko 6 – 8 kg, kiedy inna kobieta nawet ponad 15 kg i nie ma to wpływu na prawidłowy przebieg ciąży. Za każdym razem należy swój przyrost wagi kontrolować i konsultować z lekarzem ginekologiem.

Waga w ciąży – idealny przyrost *
13 – 15 tydzień 3 x 250g = 750g
16 – 18 tydzień 3 x 300g = 900g
19 – 22 tydzień 4 x 350g = 1400g
23 – 24 tydzień 2 x 400g = 800g
25 – 26 tydzień 2 x 450g = 900g
27 – 38 tydzień 12 x 500g = 6000g
39 tydzień 1 x 250g = 250g
całościowy przyrost 11000g

* wg „Będziemy Rodzicami” Barbara Nees-Deleval

Redakcja / PP
źródło: http://www.tik-tak.pl

Karta przebiegu ciąży

2007-09-16T04:49:00.000-07:00

Jest prowadzona przez lekarza począwszy od pierwszej lub drugiej wizyty ciężarnej. O przebiegu ciąży informują umieszczone na dokumencie następujące oznaczenia:

Oznaczenia używane w karcie przebiegu ciąży	Wyjaśnienie oznaczeń
HB	poziom hemoglobiny (białko krwi)
Ruchy płodu	wyczuwane zazwyczaj od 16 - 20 tygodnia ciąży.
RR	ciśnienie krwi
TNW	termin następnej wizyty
Poł. podł. gł.	położenie podłużne główkowe, oznacza, że płód ułożony jest w macicy główką w dół ( prawidłowe w ostatnim trymestrze ciąży)
b.z.	bez zmian (termin używany głównie przy badaniu moczu)
Poł. mied.	położenie miednicowe, oznacza, że płód ułożony jest w macicy głową do góry
Fe	poziom żelaza
Część przodująca płodu ustalona	oznacza, że główka płodu (lub pośladki) przyparta jest do wchodu miednicy, czyli ,że płód jest gotowy do porodu
ASP lub FHR	akcja serca płodu - badana jest zwykle od 14 tygodnia ciąży.
Wysokość dna macicy	pomiar wysokości dna macicy w cm, mierzony od szczytu kości łonowej, informuje o wzroście macicy a pośrednio o prawidłowości rozwoju ciąży.
PTP lub TP	przewidywany termin porodu

Pokonać poranne mdłości

2007-09-11T08:34:00.003-07:00

Aby złagodzić poranne nudności, należy unikać potraw, których widok i zapach nasilają nieprzyjemne odczucia. Trzeba jeść produkty zawierające cukry proste (przede wszystkim owoce - najlepsze z nich to winogrona), nosić przy sobie rozmaite przekąski np. herbatniki, biszkopty, tak aby nie dopuszczać do przegłodzenia się. Dobrze jest coś przegryźć lub wypić jeszcze przed wstaniem z łóżka. Może to być sok owocowy, herbatka ziołowa, niezbyt słodkie ciastko. Od czasu do czasu przy obiedzie można, dla lepszego trawienia, wypić kieliszek czerwonego wina. Najważniejsze to pamiętać o tym, aby jeść i pić często, ale w małych ilościach. Nie powinno się dopuszczać ani do przegłodzenia, ani do nadmiernego przeciążenia żołądka. Ta sama zasada obowiązuje przy zgadze i innych kłopotach trawiennych.

Zachcianki kulinarne w ciąży

2007-09-11T08:34:00.001-07:00

Ich symbolem stał się kiszony ogórek. Zachcianki uważane są powszechnie za charakterystyczny objaw ciąży. W rzeczywistości nieodparta chęć na zjedzenie jakiejś potrawy może sygnalizować ciążę tylko w połączeniu z innymi, typowymi dla tego stanu odczuciami. Faktem natomiast jest, że w ciąży pojawia się zwykle nadwrażliwość zapachowa i zmienia się smak. Tak więc kobiety "mięsożerne" często przestają lubić pieczyste, a wielbicielki ciastek z kremem odwracają z niechęcią wzrok od wystawy cukierni. Można oczywiście trochę folgować tym nowym upodobaniom, ale kobieta w ciąży powinna przede wszystkim bardzo starannie się odżywiać, pamiętając o dostarczeniu organizmowi odpowiedniej ilości białka, błonnika, witamin i minerałów. Najważniejszą witaminą w tym wczesnym okresie ciąży jest kwas foliowy (Wit. B5). Bez niej układ nerwowy dziecka nie rozwinie się prawidłowo.

Podróż z brzuszkiem

2007-09-02T11:52:00.000-07:00

Czy podróże z „dodatkowym bagażem” czyli z rosnącym brzuchem może być ryzykowna? Dużo zależy od tego, gdzie i czym zamierza się wyjechać na odpoczynek.

Jeżeli lekarz prowadzący ciążę nie widzi przeciwwskazań do wyjazdu, w pierwszym trymestrze można wybrać się w dowolne miejsce, pod warunkiem że przyszła mama nie narazi się na radykalną zmianę klimatu. Lekarze nie zalecają podróży do krajów tropikalnych i egzotycznych. W tropikach często panują złe warunki higieniczne, a to grozi zatruciami pokarmowymi, których efekty (np. biegunka, niestrawność) doprowadzić mogą do poronienia na wskutek wyzwolonych w ten sposób skurczy macicy. W krajach egzotycznych zagrożeniem są też choroby przenoszone przez owady, pasożyty i bakterie. Konieczne są wtedy liczne szczepienia, które nie są wskazane podczas ciąży .
Po 32. tygodniu należy ze względów bezpieczeństwa dla samej matki a przede wszystkim dla dziecka należy zrezygnować z dalszych eskapad. Lepiej zaplanować sobie wtedy wakacje na działce.

Samolot

Samolot to dobry pomysł, pod warunkiem że jest się w pierwszych miesiącach. Odradza się podróżowanie samolotem w drugim, a zwłaszcza w trzecim trymestrze. Różnica ciśnień i długi lot mogą zwiększyć ryzyko powstania zmian w płynie owodniowym oraz przedwczesnego jego odejścia. Oczywiście można wtedy lecieć, ale tylko na własną odpowiedzialność.
Z reguły linie lotnicze pozwalają mamom wejść na pokład samolotu do 36. tygodnia ciąży. Każda jednak linia kieruje się w tym względzie swoimi zasadami.
Aby uniknąć obrzęków podczas podróży, wskazane jest co jakiś czas zrobienie choćby kilku kroków. Gimnastyka nóg na siedząco to też dobry sposób na złagodzenie skutków długiego lotu. Pas bezpieczeństwa zapinać należy na wysokości miednicy. Niska wilgotność w kabinie sprzyja odwodnieniu powoduje, że nie można zapomnieć o dość częstym popijaniu wody. Przeciwwskazaniem do latania jest ciężka niedokrwistość, przebyte przez kobietę zakrzepowe zapalenie żył czy problemy z łożyskiem.

Autokarem

Nad tym rozwiązaniem warto się jeszcze zastanowić. Szczególnie jeśli podróż ma trwać wiele godzin. Wadą autobusów jest to, że kolejne rzędy foteli są za blisko, by rozprostować nogi. A takich sytuacji należy w trakcie ciąży unikać. Zbyt długie przebywanie w pozycji siedzącej, bez możliwości swobodnego wyprostowania nóg grozi obrzękami i zapaleniem żył). Jeśli jednak decyzja o podróży autokarem zapadnie, to najlepiej zająć miejsce w środkowej części pojazdu, ponieważ tam drgania są najmniejsze.

Pociąg

Trafna decyzja. Kolej, poza wygodnym samochodem, jest dla przyszłej mamy najbardziej polecanym środkiem lokomocji. W wagonie bez problemu można rozprostować nogi (spacery po korytarzu) lub oprzeć je na walizce – to je odciąży. Ale i pociągi mają malutki minus. W ciąży częściej korzysta się z toalety, a to bywa nieco kłopotliwe dla współpasażerów, zwłaszcza jeśli podróżuje się kuszetką.

Samochód

To doskonały pomysł o ile będzie się miało „szofera”. Najlepiej usiąść na tylnym siedzeniu (oczywiście w prawidłowo zapiętych pasach). Przynajmniej co dwie godziny należy zrobić przerwę w podróży, aby pospacerować, przeciągnąć się. Podróżując samochodem lepiej wybrać boczne drogi i dotrzeć na miejsce nieco później, niż narażać się na stłuczkę i problemy ze zdrowiem. Poza tym w korku byłoby trudno uzyskać szybką pomoc medyczną, gdyby wydarzyło się coś niepokojącego.

źródło: http://www.tik-tak.pl/

Dolegliwosci w czasie ciąży

2007-08-29T14:58:00.000-07:00

Do typowych objawów dolegliwości podczas ciąży należą nudności, wzdęcia, zaparcia, wrażliwość na zapachy, senność, rozdrażnienie, trudności w koncentracji, szybkie męczenie sie, opuchlizna rąk i nóg, bóle pleców oraz bóle głowy.

Ważne:

O każdej dolegliwości musi być powiadomiony prowadzący lekarz ginekolog. Lekarz stwierdzi czy dolegliwości są "normalne" czy też mogą być groźne dla dalszego przebiegu ciąży. Należy pamiętać, że dolegliwości określane jako typowe podczas ciąży nie zawsze muszą być wywołane poprzez zmiany zachodzące w organiźmie ale mogą być spowodowane chorobą matki lub nieprawidłowym rozwojem dziecka. Dlatego ważne jest aby o każdej dolegliwości informować lekarza ginekologa, szczególnie kiedy dolegliwości nasilają się lub są uciążliwe w normalnym funkcjonowaniu.

Na mdłości może pomóc spożywanie lekko strawnych posiłków. Posiłki powinny być w małych ilościach ale za to częściej. Nie czekać aż pojawi się uczucie głodu - pusty żołądek może potęgować nudności. Podczas posiłków spożywać małe ilości płynów. Najlepiej zacząć dzień od śniadania podanego do łóżka. Dobrze by było jakby śniadanie przygotowała inna osoba - kobieta powinna w tym czasie leżeć (najlepiej na boku). Na śniadanie można zjeść sucharki,jajko na twardo, herbatniki,chleb chrupki. Można wypić ciepłe mleko, herbatę miętową, sok z jabłek. Po posiłku powinno się leżeć jeszcze przynajmniej przez pół godziny.
W ciągu całego dnia kobieta powinna też pić dużo płynów.

Dolegliwości nie ustąpią od razu ale sukcesywnie powinny się zmniejszyć. Jednakże jeśli nie ustąpią trzeba koniecznie zasięgnąć porady lekarza. Niebezpieczne jest przyjmowanie "na własną rękę" środków przeciwwymiotnych ponieważ mogą one (ale nie muszą) zaszkodzić dziecku i wpływać na jego prawidłowy rozwój.

Jeśli po zjedzeniu jakiejś potrawy zaczynają się kłopoty - należy unikać tej potrawy. To samo dotyczy zapachów. Można spróbować zupy z mleka, budyniu waniliowego lub rozpuszczalnych płatków, ugotowanych z odrobiną cukru i soli. Pomagają one na podrażniony żołądek i dostarczają organizmowi ważnych substancji odżywczych.

Bóle głowy należą też do częstych objawów. Należy postarać się unikać czynników które mogą je powodować np: głodu, jaskrawego światła, hałasu, stresu, niektórych potraw. Tabletek przeciwbólowych lepiej nie zażywać (ogromna większość tabletek przeciwbólowych nie jest wskazana w ciąży). Można się w tym czasie położyć i zdrzemnąć. Jeśli bóle głowy są bardzo uciążliwe i długotrwałe należy skontaktować się z lekarzem ginekologiem w celu ustalenia jak zwalczyć tą dolegliwość.

Zaparcia są dosyć powszechnym zjawiskiem. Dzieje się tak przede wszystkim z powodu ucisku rosnącego dziecka na jelita. Aby zniwelować zaparcia można spożywać produkty spożywcze, które zawierają dużą ilość błonnika.

Spuchnięte stopy oraz bóle pleców zazwyczaj pojawiają się w ostatnich miesiącach ciąży. Podczas ciąży organizm kobiety zawiera więcej wody i krwi niż normalnie. Gromadzi się ona w tkankach powodując opuchnięcia. Nie powinno się jednak zmniejszać ilości spożywanych płynów (może to doprowadzić do odwodnienia). W takich sytuacjach powinno się ograniczyć przebywanie w pozycji stojącej. Również pod koniec ciąży pojawiają się bóle pleców. Spowodowane jest to przyrostem masy ciała dziecka i zmianą postawy kobiety co prowadzi do dużego obciążenia kręgosłupa. Na bóle pomaga lekka gimnastyka przewidziana dla kobiet ciężarnych, leżenie na podłodze lub czymś twardym. Najlepiej na boku.

Bóle brzucha i krwawienia. W takim przypadku zawsze należy jak najszybciej skontaktować się z lekarzem ginekologiem. Bóle brzucha mogą występować na skutek wzrostu i rozwoju dziecka ale mimo wszystko nie można tego bagatelizować. Szczególnie kiedy bólom towarzyszą inne dolegliwości tak jak biegunka, wymioty, zawroty głowy. Trzeba natychmiast zgłosić sie do lekarza. Krwawienia podczas ciąży są bardzo niebezpieczne, niezależnie od miesiąca. Mogą one zapowiadać, że zaczyna dziać się coś niedobrego z dzieckiem. W przypadku wystąpienia krwawień trzeba natychmiast zgłosić się do lekarza ginekologa (bez względu na termin następnej wizyty).

Ćwiczenia w ciąży

2007-08-25T09:31:00.000-07:00

Większość szkół rodzenia prowadzi zajęcia dla ciężarnych z ćwiczeniami odpowiednimi dla trzeciego trymestru ciąży. Jednak dwa pierwsze trymestry również wykorzystaj na przygotowanie się do porodu. Ćwiczenia, które będziesz wykonywała, poprawią Twoją kondycję i wpłyną korzystnie na rozwój Twojego dziecka. Są wśród nich ćwiczenia ruchowe, oddechowe i relaksacyjne. Zadaniem instruktora jest także nauka prawidłowej postawy, którą powinnaś utrzymywać w ciąży.

pamiętaj

że w szkole rodzenia otrzymujesz instrukcje i możesz kontrolować poprawność wykonywania ćwiczeń. Natomiast właściwy efekt osiągniesz, ćwicząc systematycznie w domu. Aby ćwiczenia odniosły skutek, powinnaś je wykonywać od 2 do 3 razy dziennie, przez kilkanaście minut.

W pierwszym trymestrze powinnaś ćwiczyć oddychanie torem przeponowym. Wygląda to tak: zrób najpierw wdech nosem z jednoczesnym unoszeniem brzucha, następnie wydech ustami z jednoczesnym opuszczaniem brzucha. Ćwiczenia relaksacyjne polegają na napinaniu i rozluźnianiu mięśni poszczególnych części ciała po kolei, następnie napinaniu i rozluźnianiu większych grup mięśniowych jednocześnie. Ważne jest także, abyś znalazła dla siebie najodpowiedniejszą pozycję odprężającą. Ćwiczenie mięśni poszczególnych części ciała (krążenie nadgarstkami, zginanie palców rąk i stóp) poprawia ich ukrwienie, zapobiega tworzeniu się obrzęków i żylaków. Ćwiczenie ramion i przedramion obu rąk wzmocni mięśnie piersiowe i poprawi kształt piersi.

pamiętaj

aby zmniejszyć intensywność ćwiczeń w okresie przypadającej miesiączki.

W drugim trymestrze powtarzaj te same ćwiczenia. Dołącz do nich takie, które będą wzmacniały mięśnie dna miednicy - np. marsz na pośladkach do przodu i do tyłu. A także - poprawiające elastyczność i ruchomość w stawach biodrowych, np. krążenie nogami w pozycji leżącej na wznak. Teraz powinnaś także włączyć ćwiczenia oddychania, które będą Ci potrzebne w pierwszym i drugim okresie porodu.
Korzystnie wpłyną na Ciebie ćwiczenia zapobiegające płaskostopiu i masaż stóp, przynoszący relaks coraz bardziej obciążonym kończynom. Dobrze byłoby, gdybyś ćwiczyła razem z partnerem, który kontrolowałby prawidłowość wykonywanych ćwiczeń. Masowanie przez partnera mięśni w odcinku krzyżowo-lędźwiowym oraz masaż nóg poprawi krążenie i zapobiegnie bólom tych części ciała.

W drugiej połowie ciąży unikaj robienia ćwiczeń relaksacyjnych w pozycji na wznak. Lepiej będzie, jeżeli większość z nich będziesz wykonywała na boku z wałkiem lub poduszką podłożonymi pod nogę.
W trzecim trymestrze powtarzasz ćwiczenia z dwóch pierwszych trymestrów, a ponadto przygotowujesz się do parcia w czasie drugiego okresu porodu. Właściwe oddychanie w czasie porodu pozwoli na rozładowanie napięcia mięśnia macicy i poprawi dopływ krwi do dziecka. Podczas nauki parcia zwracaj uwagę, aby przeć w kierunku spojenia łonowego. Zwykle w czasie skurczu partego będziesz parła trzy razy, w rytm fali skurczowej. Po każdym parciu wykonasz głęboki wydech i wdech. Z głową przyciśniętą do klatki piersiowej wykonuj parcie markowane. W przerwie między skurczami zrób kilka oddechów torem przeponowym

Uwaga! Nauka parcia powinna się odbywać pod okiem instruktora, aby ćwicząc nie sprowokować przedwczesnych skurczów macicy.

Szkoła rodzenia

2007-08-19T06:14:00.000-07:00

W świadomym przygotowaniu się do porodu możesz skorzystać z pomocy szkoły rodzenia. Biorąc udział w zajęciach, uzyskasz fachową pomoc w wyjaśnieniu wielu wątpliwości, które dotyczą ciąży. Dowiesz się, jak przebiega poród i jak pielęgnować noworodka. Namów męża, aby razem z Tobą uczestniczył w zajęciach. Ponieważ szkoły najczęściej prowadzone są przy szpitalach, poznasz miejsce, w którym zamierzasz rodzić, część personelu; dowiesz się, jakie panują tam zwyczaje. Możesz także nawiązać kontakty z innymi kobietami ciężarnymi. Program szkół rodzenia łączy teorię z praktyką. Część teoretyczna to zwykle wiadomości o fizjologii i najczęściej występujących patologiach ciąży, o przebiegu porodu i połogu, o fizjologii i najczęstszych zaburzeniach u noworodka. Na spotkaniach przeprowadzane są szkolenia z zakresu pielęgnacji noworodka oraz karmienia naturalnego. Zwykle spora część zajęć poświęcona jest problemom natury psychologicznej: jak radzić sobie w sytuacjach trudnych. Omawiane są najczęstsze sytuacje stresogenne, których możesz teraz doświadczyć. Każda szkoła rodzenia ma opracowany zestaw ćwiczeń dla kobiet w poszczególnych trymestrach ciąży, na czas porodu i połogu. Znajomość przebiegu ciąży, porodu i połogu, a także usprawnienie ciała i nauka właściwego relaksu zmniejszą Twój lęk przed nieznanym, a tak ważnym dla Ciebie wydarzeniem.

Palenie w ciąży

2007-08-12T14:17:00.000-07:00

Palenie w czasie ciąży i w obecności małego dziecka to poważny problem z punktu widzenia zdrowia publicznego. Małe dzieci, których przynajmniej jedno z rodziców pali, są szczególnie narażone na działanie dymu papierosowego, nie są bowiem w stanie unikać kontaktu z tym zagrożeniem. Aby ograniczyć ten problem, należy w sposób rzetelny informować palących rodziców o zagrożeniu, jakie stanowią dla swoich dzieci. Muszą oni także dawać sobie wzajemne wsparcie, aby nie szkodzić dziecku.

Rozumiejąc problem palenia podczas ciąży oraz narażenia dzieci na bierne palenie zapoczątkowano w Europie szereg nowych inicjatyw. Na przykład w Belgii zainicjowano całkowicie nową kampanię rządową ukierunkowaną na pomoc rodzicom w rzuceniu palenia, dzięki czemu mogą oni również chronić zdrowie własnych dzieci [1]. Kampania Komisji Europejskiej przebiegająca pod hasłem "HELP — dla życia bez tytoniu" (http://www.help.eu.com) wykorzystuje te sprawdzone w państwach członkowskich UE praktyki. Jednocześnie przy wykorzystaniu rosnącej liczby źródeł informacji oraz promocji krajowych usług i specjalnych telefonów zaufania oferujących wsparcie osobom palącym (0 801 108 108) w ramach "HELP" udziela się pomocy rodzicom chcącym rzucić palenie.

Rzucanie palenia na czas ciąży i w okresie po urodzeniu dziecka to wyzwanie, któremu należy sprostać wspólnie!

Palenie w czasie ciąży oznacza:

czterokrotnie większe ryzyko zachorowania dziecka na zapalenie oskrzeli i zapalenie płuc w pierwszych latach życia;
czterokrotnie większe ryzyko nagłej śmierci łóżeczkowej niemowlęcia;
ryzyko urodzenia dziecka słabszego i o niższej masie urodzeniowej;
mniejsze szanse na karmienie piersią i krótszy okres karmienia.

Choć powszechnie wiadomo, że palenie w czasie ciąży zwiększa zagrożenie dla zdrowia dziecka i matki, mniej oczywisty wydaje się fakt, że matce trudniej rzucić palenie (lub oprzeć się pokusie palenia)w przypadku, gdy wszyscy dookoła niej palą, co dodatkowo naraża także ją i dziecko na bierne palenie.

Jeśli chodzi o palenie, największy wpływ na zachowanie matki spośród całego jej otoczenia ma partner. Badania wykazały np., że matki częściej wracały do palenia po urodzeniu dziecka, gdy ich partner palił.
Co więcej, z badania przeprowadzonego w 2005 r. wynika, że świadomość szkodliwego wpływu biernego palenia na dziecko wśród ojców wzrasta wraz z rosnącą liczbą ojców rzucających palenie.

Rzucanie palenia dla dobra dziecka jest zatem efektem zdobycia odpowiedniej wiedzy, jak również wspólnych działań obojga rodziców! Czasami potrzebna jest jednak pomoc z zewnątrz.

W celu ułatwienia palącym rodzicom zerwania z nałogiem w całej Europie wprowadza się ciekawe rozwiązania.

Ponieważ rodzice często rzucają palenie razem, wywierając na siebie wzajemny wpływ, duże znaczenie ma zaoferowanie im na czas ciąży i okres po urodzeniu dziecka odpowiedniej pomocy.

W świetle wspomnianych obserwacji niektóre kraje UE podjęły już pewne działania. W Belgii, gdzie szacunkowo około 30% kobiet pali w czasie ciąży, zainicjowano w styczniu 2006 r. rządowy plan walki z nałogiem tytoniowym. Oryginalność planu polega między innymi na tym, że w jego ramach oferowana jest pomoc w przypadkach, gdy palenie chce rzucić oboje partnerów.

Podejście zalecane przez specjalistów (tzw. podejście pięciu P)

Są to zalecenia mające na celu ukształtowanie najbardziej korzystnej relacji z pacjentem, który ma rzucić palenie. Podejście to składa się z pięciu kolejnych etapów:

Pytaj: dowiedz się, ile pacjent pali i odnotuj ten fakt w przypadku każdego pacjenta podczas każdego z nim kontaktu.
Poradź rzucenie palenia: pomóż pacjentowi rzucić palenie przekazując mu jasny i skierowany konkretnie do niego komunikat.
Przeprowadź ocenę motywacji pacjenta do zerwania z nałogiem: po dokonaniu oceny tej motywacji istotne jest jej wzmocnienie.
Pomagaj pacjentowi zerwać z nałogiem: wspieraj pacjenta oraz zapewnij potrzebną mu pomoc — psychologiczną i jeśli trzeba farmakologiczną.
Przygotuj plan działań po rzuceniu palenia: zaplanuj pacjentowi przynajmniej dwie wizyty — pierwszą najlepiej w tydzień po rzuceniu palenia.

Pierwsze trzy etapy można przeprowadzić we współpracy z lekarzem prowadzącym ciążę. Ostatnie dwa etapy może przeprowadzić specjalista leczenia zespołu uzależnienia od tytoniu we współpracy z ginekologiem.

Pomoc ma formę ośmiu konsultacji z uznanym specjalistą ds. leczenia uzależnienia od tytoniu. Koszt terapii (na którą kieruje ginekolog lub inny specjalista) jest refundowany.

Wspomniana pomoc w postaci ryczałtu pokrywa koszt ośmiu sesji z udziałem specjalisty dla przyszłych rodziców (120 euro od osoby) oraz koszty leczenia medycznego partnera (55 euro).

Jesteś lub będziesz rodzicem? Nie zwlekaj i dzwoń pod numer 0 801 108 108!

Nie zwlekaj z rozpoczęciem nowego, lepszego życia bez tytoniu z korzyścią dla siebie i bliskich. Dzwoń pod numer 0 801 108 108. Wykwalifikowani specjaliści odpowiedzą na każde pytanie i pomogą znaleźć najbardziej odpowiedni sposób na rzucenie palenia.

Możesz także odwiedzić serwis internetowy kampanii „HELP — dla życia bez tytoniu”: http://www.help-eu.com.

Kampania HELP – dla życia bez tytoniu prowadzona przez Komisję Europejską za pośrednictwem kampanii telewizyjnej w 25 państwach członkowskich Unii Europejskiej oraz innych działań promocyjnych ma na celu przekonanie ludzi do tego, by nie podejmowali palenia lub rzucili nałóg nikotynowy.

W ramach kampanii antynikotynowej pod hasłem „HELP – dla życia bez tytoniu” podjętej przez Komisję Europejską regularnie publikuje się komunikaty prasowe, aby dostarczyć mediom aktualnych informacji zdrowotnych w celu wspierania, rozszerzania i intensyfikowania inicjatyw podejmowanych w ramach kampanii „HELP.”

źródło: http://www.maluchy.pl/artykul/190

Przyrost wagi w okresie ciąży

2007-08-06T15:24:00.000-07:00

Podczas ciąży w naturalny sposób kobieta przybiera na wadze. Jednakże powinno się dbać, aby przyrost ten nie był ani zbyt duży co może przerodzić sie w otyłość ani zbyt mały, co skutkuje niedowagą. Do oceny masy ciała można posłużyć się formułą Body-Mass-Index

BMI=	waga ciała [kg]
BMI=	( wzrost [m] )²

Prawidłowy przyrost masy ciała kobiety pod koniec okresu ciąży zależy od wagi kobiety sprzed momentu zajścia w ciążę. Opis wyników:

poniżej 19 -> masa ciała przed zajściem w ciążę była zbyt niska (niedowaga)
19 - 24 -> masa ciała przed zajściem w ciążę była prawidłowa
powyżej 24 -> masa ciała przed zajściem w ciążę była zbyt duża (nadwaga)
powyżej 30 -> otyłość

Przy prawidłowej wadze fizjologicznej, przyrost masy ciała w czasie ciąży wynosi średnio 11 - 13 kg. Kobiety z niedowagą masy ciała sprzed ciąży powinny przytyć więcej natomiast kobiety z nadwagą powinny znacznie bardziej kontrolować przyrost wagi. Poniższy wykres ilustruje przyrost wagi ciała kobiety w całym okresie ciąży (kliknij na obrazku aby powiększyć).

W okresie trwania ciąży kobieta powinna przynajmniej raz w tygodniu kontrolować swój przyrost wagi. Jedynie w 3 pierwszych miesiącach i w ostatnim tygodniu ciąży nie ma konieczność sprawdzania wagi. Poniższa tabela pokazuje prawidłowy przyrost wagi:

Waga w ciąży - idealny przyrost^*

13 - 15 tydzień	3 x 250g = 750g
16 - 18 tydzień	3 x 300g = 900g
19 - 22 tydzień	4 x 350g = 1400g
23 - 24 tydzień	2 x 400g = 800g
25 - 26 tydzień	2 x 450g = 900g
27 - 38 tydzień	12 x 500g = 6000g
39 tydzień	1 x 250g = 250g
całościowy przyrost	11000g

^* - wg Będziemy Rodzicami Barbary Nees-Deleval

Jednocześnie należy pamiętać, że waga w ciąży może zmieniać się w innym rytmie. Zmiana przyrostu wagi uwarunkowana jest od wzrostu, budowy ciała, wagi przed ciążą. Część kobiet może przybrać na wadze tylko 6 - 8 kg kiedy inna kobieta nawet ponad 15 kg i nie ma to wpływu na prawidłowy przebieg ciąży. Za każdym razem należy swój przyrost wagi kontrolować i konsultować z lekarzem ginekologiem.

źródło: http://twoja-ciaza.com.pl/waga.html

Toaleta intymna w ciaży i połogu

2007-07-31T03:55:00.000-07:00

W czasie ciąży i jako młoda mama musisz szczególnie dbać o higienę intymną.

Ciąża to czas, kiedy często borykasz się z upławami. Jesteś też bardziej niż inne kobiety narażona na infekcje, np. bakterie w moczu czy grzybicę pochwy.

Z kolei po urodzeniu maluszka może ci dokuczać bolesna rana w kroczu. Jeśli jednak poświęcisz higienie intymnej dość uwagi, będziesz się cieszyć zdrowiem i szybko dojdziesz do siebie.

Płyn dla ciężarnych
Przyszła mama powinna się podmywać dwa lub trzy razy dziennie. Do toalety krocza używaj delikatnego płynu do higieny intymnej. Mydła toaletowe mają kwaśny odczyn, który może zniszczyć zasadową w okresie ciąży osłonę pochwy, co zwiększy podatność na zakażenia i infekcje. Poza tym pachnąca kostka wysusza i podrażnia błony śluzowe. Czasem, np. jeśli jesteś w podróży i zapomniałaś swojego płynu, lepiej umyć się samą wodą. W takiej sytuacji sprawdzą się też chusteczki do higieny intymnej. Są wykonane z delikatnego materiału nasączonego płynem (pH 5,5).

Zanim wybierzesz płyn do higieny intymnej, sprawdź na opakowaniu, czy był testowany w klinikach ginekologiczno-położniczych i jaki ma odczyn (najwłaściwsze jest pH równe 5–5,5 określane jako "fizjologiczne" albo "obojętne"). Nie może mieć syntetycznych dodatków (zapachowych albo koloryzujących), bo mogą one powodować uczulenia. Przy myciu nie przesadzaj z ilością płynu – wystarczy jedno psiknięcie z dozownika. Higienę okolic intymnych zaczynaj od przodu (unikasz wtedy przenoszenia nieczystości z odbytu). Podczas spłukiwania piany nie pozwól, by strumień wody z prysznica dostał się do pochwy. Przyda się bawełniany ręcznik przeznaczony wyłącznie do osuszania krocza.

W ciąży możesz zauważyć pojawienie się silniejszych upławów. By uniknąć zabrudzenia bielizny, noś wkładki – najlepsze są te z celulozy. Zmieniaj je kilka razy dziennie. By zmniejszyć ich ilość i nie dopuścić do pieczenia, sięgnij np. po Lactovaginal (zawiera pałeczki kwasu mlekowego).

Szare mydło w połogu
Po urodzeniu maleństwa może ci dokuczać bolesna rana po nacięciu (lub pęknięciu) krocza. Świeże rany łatwo mogą ulec zakażeniu i dlatego powinnaś podmywać się kilkanaście razy dziennie. Wymycie krocza jest konieczne po każdej wizycie w toalecie. Położne polecają, by w tym okresie stosować szare mydło (np. Biały Jeleń lub Powszechne) lub płyn, którego używałaś w ciąży.
Aby złagodzić ból, możesz przemywać ranki naparem z rumianku lub preparatem Tantum Rosa (dostępny w aptekach). Pomogą ci też okłady z kostek lodu zawiniętych w ręcznik lub z sody (łyżka stołowa proszku na szklankę przegotowanej wody). Stosuj je przez 10–15 minut i tylko dwa razy na dobę. Po okładach z sody dokładnie umyj krocze!

Tych zasad higieny musisz przestrzegać przez co najmniej sześć tygodni. W tym okresie wybierz prysznic. Powodem są tzw. odchody, czyli wydzielina z pochwy. Najpierw przypomina ona obfitą miesiączkę, później zmienia kolor na brunatny i żółty. Gdy krwawienie jest obfite, noś podpaski. Zmieniaj je co 3–4 godziny. W pierwszych dniach połogu najlepiej sprawdzają się jednorazowe pieluchy z celulozy. Kiedy odchody zaczną przypominać upławy, noś bawełniane wkładki.

Prysznic, prysznic!
Korzystaj z niego, gdy jesteś w ciąży i w trakcie połogu. W tym czasie to twój przyjaciel. Z wanną przeprosisz się później.

Ważne w czasie połogu (przez sześć tygodni)
Choć po porodzie będziesz czuła się mało komfortowo, pamiętaj – możesz poprawić swoje samopoczucie i stan zdrowia. Oto, co warto zrobić:
- Noś wyłącznie bawełnianą bieliznę. Najlepiej luźną – nie przylega do ciała.
- Śpij w bawełnianych koszulach nocnych, a nie w piżamach. Pamiętaj o wietrzeniu krocza!
- Używaj płatków mydlanych do prania bielizny. I płucz ją potem obficie w ciepłej wodzie, bez pachnących i zmiękczających płynów do płukania tkanin.
- Zrezygnuj z kąpieli na rzecz prysznica. Do czasu, gdy zniknie plamienie.

A po porodzie...
W pierwszych dniach połogu unikaj długiego stania i chodzenia, by nie "męczyć" mięśni pochwy. Staraj się natomiast jak najczęściej wietrzyć krocze. Zdejmij bieliznę i połóż się na łóżku z ugiętymi w kolanach nogami (pod pośladki lepiej podłóż podpaskę, by nie pobrudzić pościeli). Powietrze musi swobodnie docierać do miejsca nacięcia. Zamiast zwykłej bielizny, która przylega do ciała, używaj luźnych, jednorazowych majtek.

To ci się przyda
Oto preparaty, po które warto sięgnąć w ciąży i w połogu:
- płyn intymny, np. Lactacyd, który zawiera kwas mlekowy. Do higieny w ciąży i w połogu. Cena: 8–12 zł.
- chusteczki do higieny intymnej, np. Cleanic Intimate (łagodzą podrażnienia). Przydadzą się w ciąży. Cena: ok. 4 zł.
- preparat do irygacji, np. Tantum Rosa (działa przeciwzapalnie, przeciwbólowo, odkażająco). Do przemywania rany w połogu. Cena: ok. 10 zł.

Tekst: Anna Kiedys
Konsultacja: Ewa Szwarc, położna

Porady na poranne nudności

2007-07-30T14:17:00.000-07:00

Jeśli każdy ranek zaczynasz od biegu do łazienki i wcale cię nie pociesz fakt, że potrwa to tylko do ok. 12 tygodnia ciąży proponuję ci kilka wskazówek, które pomogą ci w odzyskaniu dobrego samopoczucia.

Pij dużo wody. Najlepiej niegazowanej. Najlepiej 12 szklanek dziennie. Woda wypłucze z twojego organizmu toksyny, na które twoje dziecko właśnie reaguje wymiotnie.

Jedz mało, ale często. Dzielenie posiłków na mniejsze porcje sprawi, że żołądek nie jest obciążony. A częste podjadanie reguluje wytwarzanie soków trawiennych. Nie będziesz miała napadów głodu i nie przeciążasz żołądka, który m.in. przed nadmiarem broni się wymiotami. Zapomnij na razie o cytrusach, nasilają nudności. Kolację zjedz na dwie godziny przed snem.

Zaczynaj dzień od ciepłego mleka lub banana. To naprawdę doskonały sposób. Jeśli nie znosisz zapachu mleka lub z innych powodów nie możesz go pić, wypij pół szklanki ciepłej wody z cytryną. Możesz też sięgnąć po połówkę banana, kromkę chrupkiego pieczywa albo suche płatki śniadaniowe.

Dogadzaj sobie, jednak z umiarem. Niektórym kobietom na poranną niedyspozycję pomaga zjedzenie czegoś ostrzejszego: kiszonego ogórka, łyżeczki musztardy, albo wypicie soku z cytryny. Ostre potrawy mogą podrażnić i tak już bardzo wrażliwą obecnie śluzówkę żołądka i jelit. Jeśli nie możesz się im oprzeć, nie walcz ze sobą, ale poszukaj zamiennika, którego organizm nie zna. Proponuję imbir.

Unikaj intensywnych zapachów. Nieważne, czy są miłe, czy przykre. Mdłości możesz poczuć zarówno przy otwieraniu pełnej jedzenia lodówki, jak i po skropieniu się perfumami. Nie używaj odświeżaczy powietrza, również w łazience. Perfumy odstaw na półkę, zaopatrz się w bezzapachowy dezodorant kulkowy. Jeśli w pokoju, w którym pracujesz, ktoś używa mocnej wody toaletowej, odważ się i powiedz o swojej dolegliwości.

Miej pod ręką migdały. Gdy poczujesz, że zbliża się atak nudności, szybko zjedz ich kilka. Migdały znakomicie zapobiegną przykremu uczuciu, że jest Ci niedobrze. Możesz też pogryzać je zapobiegawczo co 2-3 godziny. Nie bój się, że od nich przytyjesz to hit najnowszych diet odchudzających.

Słuchaj uspokajającej muzyki. A odpowiednio dobrana muzyka (niekoniecznie klasyczna) jest bardzo skutecznym sposobem na jego osiągnięcie. Wybierz muzykę, jaką najbardziej lubisz, ważne, by wpływała na Ciebie naprawdę kojąco. Pamiętaj też, że nie powinna zawierać tonów zbyt wysokich (śpiew operowy, flet) lub zbyt niskich (basy gitary, tybetańskie gongi), bo niekorzystnie wpływają na rozwijające się w Tobie dziecko.

Noś czapkę i ciepłą kamizelkę. Wychłodzenie organizmu i gwałtowna zmiana temperatury także nasilają skłonność do wymiotów. Ubieraj się więc na cebulkę. Przygotuj jedną warstwę więcej. Jeśli będzie za ciepło, zawsze możesz zdjąć wierzchnie ubranie, by wyregulować temperaturę. Nawet w słoneczny dzień nie chodź w listopadzie z gołą głową - to przez nią "ucieka" najwięcej ciepła.

źródło: http://ciaza.babskiesprawy.info/poranne-nudnosci.html

Konflikt serologiczny na tle czynnika Rh

2007-07-25T04:09:00.000-07:00

U człowieka wyróżniamy cztery główne grupy krwi: A, B, AB, 0, ale ważnym jest również antygen krwinek małpich, który nazwano antygenem (czynnikiem) Rh (Rhesus). Antygen ten występuje u 85% populacji ludzkiej (Rh +), pozostałe 15% ludzi nie posiada tego czynnika i dlatego określamy ich Rh ujemnymi.

Niezgodność w zakresie czynnika Rh (kobieta z grupą krwi Rh ujemną a partner posiadający grupę Rh dodatnią) zagraża konfliktem serologicznym, który może wywołać chorobę hemolityczna płodu.
Jeżeli płód rozwijający się u matki Rh ujemnej odziedziczy od ojca antygen Rh (czyli grupę krwi RH dodatnią), a tak dzieje się w 60%, to w przypadku przecieku krwi płodu w czasie ciąży lub porodu do krwioobiegu matki w ilości przekraczającej 0,2 ml, dochodzi do uczulenia ciężarnej krwinkami płodowymi. Układ immunologiczny ciężarnej produkuje przeciwciała anty Rh skierowane przeciw krwinkom płodowym.

Proces ten rozwija się dwuetapowo. Pierwszym etapem jest uczulenie kobiety antygenem czerwonokrwinkowym Rh i wytworzenie pamięci immunologicznej. Drugi etap polega na przechodzeniu przeciwciał anty Rh przez barierę łożyskową do płodu, łączenie się ich z antygenem Rh, co powoduje niszczenie (hemolizę) Rh dodatnich krwinek płodu.
Efektem tej reakcji jest niedokrwistość (anemia) płodu. Sporadycznie tylko obserwuje się, że oba etapy zachodzą podczas jednej ciąży, ale nawet jeżeli się zdarzy, to nasilenie choroby hemolitycznej płodu w trakcie tej samej ciąży jest nieznaczne.

Do przecieku krwi płodowej do ciężarnej w większej ilości (przekraczającej 0,2 ml) dochodzi najczęściej podczas porodu, poronienia, odklejenia się łożyska, zabiegów wewnątrzmacicznych, wykonywanych w celach diagnostycznych lub leczniczych, a także pod koniec ciąży, krótko przed porodem. Istnieją również inne przyczyny prowadzące do wytworzenia pamięci immunologicznej: przetoczenie krwi niezgodnej grupowo, stosowanie wspólnych igieł i strzykawek przez narkomanów. Dlaczego w pierwszej ciąży praktycznie nie spotykamy się z choroba hemolityczną? Pierwotna odpowiedź immunologiczna prowadzi do wytworzenia przeciwciał klasy Ig M, które nie przechodzą przez łożysko. Dopiero 1,5 do 6 miesięcy później produkowane są przeciwciała klasy Ig G niekompletne, które mogą przechodzić, przez barierę łożyskową. W wyniku wytworzenia pamięci immunologicznej w następnej ciąży od początku wytwarzane są przeciwciała klasy Ig G pod wpływem nawet małych przecieków płodowo-matczynych.

Przenikanie przeciwciał anty Rh nasila się po 16 - 18 tygodniach ciąży, a największe jest w III trymestrze, dlatego każdą ciąże konfliktową powinno zakończyć się w 37 - 38 tygodniu jej trwania.

Istota choroby hemolitycznej
W procesie rozpadu erytrocytów u płodu, pod wpływem przeciwciał anty Rh powstaje bilirubina, oraz uwalniana jest cząsteczka dwutlenku węgla, która łączy się z hemoglobiną innych erytrocytów, co obniża ich zdolność do transportu tlenu i powoduje zatrucie organizmu płodu tlenkiem węgla. Najczęstsza postać choroby hemolitycznej - obrzęk uogólniony płodu spowodowany jest masywną hemolizą (rozpadem erytrocytów), prowadzącą w konsekwencji do ciężkiej niedokrwistości. Powstają liczne ogniska tworzenia krwinek poza szpikiem - w wątrobie i innych narządach. Powoduje to powiększenie wątroby i upośledzenie jej funkcji, przede wszystkim produkcji albumin (białek) i czynników krzepnięcia. Wymienione zaburzenia prowadzą do niewydolności krążenia, hipoalbuminemii i zwiększonej przepuszczalności naczyń krwionośnych, co powoduje "gromadzenie się wody" w otrzewnej, opłucnej, osierdziu i tkankach miękkich płodu. W efekcie dochodzi do ciężkiego niedotlenienia ośrodkowego układu nerwowego i w rezultacie do wewnątrzmacicznej śmierci płodu.

Diagnostyka konfliktu serologicznego
Pierwszym badaniem, które należy wykonać u każdej ciężarnej, niezależnie od grupy krwi i czynnika Rh, jest ocena obecności przeciwciał przeciwerytrocytarnych w surowicy krwi. Badanie to umożliwia wykrycie wszystkich immunizacji, nie tylko u pacjentek z grupą krwi Rh (-). Jeżeli wynik badania jest ujemny u ciężarnych z grupą krwi Rh (-), celowe jest jego powtórzenie na przełomie II i III trymestru ciąży oraz w okresie okołoporodowym.

Dodatni wynik badania w I trymestrze przemawia za obecnością przeciwciał, które powstały w poprzedniej ciąży. Pojawienie się przeciwciał w kolejnych badaniach lub wzrost ich miana świadczy o tym, że płód ma grupę Rh (+). Wymaga to powtarzania badań co 4 do 6 tygodni.

Stwierdzenie obecności przeciwciał w surowicy krwi ciężarnej jest wskazaniem do wykonania badania USG celem dalszej diagnostyki w kierunku choroby hemolitycznej.

W przypadku narastania miana przeciwciał anty Rh lub przebytej choroby hemolitycznej w poprzednich ciążach konieczne jest przeprowadzenie dokładniejszych badań, niestety inwazyjnych: amniopunkcji oraz kordocentezy.

Amniopunkcja polega na pobraniu płynu owodniowego w celu oceny jego gęstości optycznej, która zależy od zawartości pochodnych bilirubiny powstających w czasie hemolizy erytrocytów.

Bardziej precyzyjne ale zarazem bardziej niebezpieczna jest kordocenteza, czyli pobranie próbki krwi płodu z pępowiny. Badaniem tym możemy określić morfologię płodu, a więc ewentualny stopień anemii spowodowany konfliktem.

W przypadku stwierdzenia ciężkiej niedokrwistości lub obrzęku uogólnionego płodu przystępujemy do terapii wewnątrzmacicznej. Polega ona na powtarzanym co 10 do 14 dni przetaczaniu (transfuzji) wewnątrzmacicznym krwi. Takie zabiegi wykonuje się kilka razy, do czasu osiągnięcia przez płód dojrzałości, co następuje około 35 tygodnia ciąży i wówczas należy wywołać poród drogą pochwową lub ewentualnie cięciem cesarskim (konflikt serologiczny nie jest wskazaniem do cięcia cesarskiego!).

Profilaktyka konfliktu serologicznego
Zagrożenie związane z konfliktem serologicznym można w bardzo znacznym stopniu ograniczyć podając immunoglobulinę anty D. Immunoglobulina zastosowana w okresie możliwego przecieku płodowo - matczynego wiąże się z antygenem D (Rh) krwinek płodu, eliminuje je z krążenia matki i uniemożliwia wytworzenie pamięci immunologicznej.
Skuteczność profilaktyki poporonieniowej i poporodowej szacowana jest na 96-98%.

W Polsce obowiązuje następujący schemat podawania immunoglobulikny anty D:
1. Podanie 50 (g immunoglobuliny anty D wszystkim kobietom Rh (-), bez przeciwciał anty Rh:
- po poronieniu samoistnym
- po poronieniu sztucznym
- po wyłyżeczkowaniu ciąży obumarłej
- po operacji ciąży ektopowej
- po wykonaniu amniopunkcji, kordocentezy, biopsji kosmówki,
- po stwierdzeniu krwawienia z dróg rodnych (poronienie zagrażające)
2. Podanie 150 (g immunoglobuliny anty D wszystkim pacjentkom z grupą Rh (-), bez przeciwciał, które urodziły dziecko Rh (+)
- po porodzie fizjologicznym,
- po porodzie ciąży obumarłej,
- przy krwawiącym łożysku przodującym.
3. Podanie 300 (g immunoglobuliny anty D tej samej grupie pacjentek:
- po porodach w ciąży mnogiej,
- po cięciu cesarskim,
- po porodach zabiegowych,
- po ręcznym oddzieleniu łożyska,
- po wyłyżeczkowaniu jamy macicy.

Profilaktyczne podanie 150 (g immunoglobuliny anty D w 28 tygodniu ciąży wszystkim kobietom Rh (-) bez przeciwciał anty Rh uzupełnione podaniem poporodowym zgodnie z zasadami opisanymi powyżej zwiększa skuteczność profilaktyki do przeszło 99%.
Konflikt serologiczny może powstawać również w zakresie grup głównych A, B, AB oraz antygenów Kell, Duffy, Kid. Występują one jednak znacznie rzadziej i nie stanowią takiego zagrożenia dla płodu.

autor artykułu : Stanisław Skublicki - ginekolog-położnik
źródło: http://www.maluchy.pl/artykul/114

Warto latem zajść w ciążę

2007-07-24T12:34:00.000-07:00

Czy pora roku może mieć coś wspólnego z poczęciem dziecka? Tak! Okazuje się, że ciąża jest najlepsza… pod słońcem.

Początek ciąży jest szczególnie ważny dla rozwijającego się dziecka. Właśnie wtedy powstają jego narządy, układy nerwowy, pokarmowy, serce i mięśnie. Dlatego byłoby świetnie, gdybyś w tym okresie była w jak najlepszej formie. A lato to naturalny „uzdrawiacz” kondycji i samopoczucia. Warto wtedy zajść w ciążę BO...

☀ ☀ ☀ jesteś bardziej wypoczęta i zrelaksowana. Słońce, ciepłe powietrze, długi dzień dodają energii i optymizmu. Światło słoneczne (dostępne przez wiele godzin!) sprzyja wydzielaniu endorfi n (hormonów szczęścia) oraz usprawnia pracę układu hormonalnego i nerwowego. Reguluje też rytm biologiczny. Nawet jeśli nie jesteś na urlopie, instynktownie zwalniasz codzienne tempo: pracujesz na wolniejszych obrotach, masz dużo lepsze nastawienie do zleconych obowiązków. Z większym dystansem podchodzisz do życia i stresujących sytuacji.

☀ ☀ ☀ bardziej akceptujesz siebie. Odsłaniasz nogi, dekolt, ramiona, malujesz paznokcie. Więcej czasu przeznaczasz na pielęgnowanie ciała. Czujesz się bardziej atrakcyjna i zadbana. (Nic więc dziwnego, że masz większą ochotę na seks!).

☀ ☀ ☀ wakacyjny wyjazd pozwala ci wypocząć i naładować akumulatory na następne miesiące. Podczas urlopu mniej spraw pochłania twoją uwagę. Rzadziej musisz podejmować ważne decyzje. Możesz zadbać o odpoczynek i porządnie wyspać się. Częściej się uśmiechasz, jesteś bardziej pogodna. Wypoczynek i dobry nastrój sprawiają, że prowadzisz zdrowszy tryb życia.

☀ ☀ ☀ częściej spędzasz aktywnie czas. A to świetnie wpływa na twoje zdrowie! Ładna pogoda sprzyja długim spacerom, wycieczkom rowerowym, kąpielom. W efekcie twój organizm jest lepiej dotleniony, poprawia się przemiana materii oraz metabolizm – krew żwawiej krąży, a jelita sprawniej pracują. Czujesz się lżejsza i bardziej smukła. Jesteś sprawniejsza i silniejsza. Przebywając wiele godzin na świeżym powietrzu, wzmacniasz swoją odporność przed nadejściem jesiennej słoty.

☀ ☀ ☀ lepiej się odżywiasz. Nawet jeśli zimą popełniasz kulinarne grzeszki i żywisz się np. fast foodami, latem trudno obojętnie minąć kuszące zapachem i wyglądem świeże owoce i warzywa. W czasie upału chętnie sięgasz po lekką sałatkę lub kanapkę z warzywami niż po hamburgera z frytkami, prawda? Obfi tość sezonowych owoców i warzyw, a także ograniczenie tłustych i ciężkostrawnych potraw sprawia, że chronisz się przed anemią, niedoborami witamin i składników mineralnych.

☀ ☀ ☀ jesz dużo produktów bogatych w witaminy i minerały. W twojej diecie jest więcej kwasu foliowego – witaminy niezbędnej do prawidłowego rozwoju układu nerwowego dziecka w pierwszych tygodniach po poczęciu. Organizmowi dostarczasz też sporej dawki witaminy C (jej skarbnicą są owoce i warzywa), która m.in. współtworzy kolagen – jeden z czynników decydujących o kondycji skóry (podczas ciąży czeka ją test wytrzymałości).

☀ ☀ ☀ pijesz więcej zdrowych napojów, np. świeżo wyciskanych soków oraz wody mineralnej. Dzięki temu wypłukujesz z organizmu toksyny i zbędne, szkodliwe produkty przemiany materii. Rzadziej sięgasz po słodkie, aromatyzowane i sztucznie barwione napoje gazowane, bo one słabo gaszą pragnienie. Upał sprawia, że unikasz też alkoholu (a to szczególnie ważne zwłaszcza w pierwszych tygodniach ciąży).

☀ ☀ ☀ rzadziej chorujesz. Latem mniej się przeziębiasz. Twój organizm nie jest więc osłabiony infekcjami ani przyjmowaniem antybiotyków.

źródło: http://www.rodzice.kobieta.pl/rodzice2/index.jsp?place=Lead03&news_cat_id=73&news_id=1590&layout=1&forum_id=650&page=text

Pierwsze objawy ciąży

2007-07-24T01:16:00.000-07:00

Jak rozpoznać ciążę, skąd mamy wiedzieć, że właśnie teraz rodzi się w nas nowe życie? Podane niżej pierwsze objawy ciąży występują we wczesnej ciąży, a więc do około 14-16 tygodnia. Pierwsze objawy ciąży u niektórych kobiet występują już w drugim tygodniu od zapłodnienia!

Jednym z pierwszych objawów jest oczywiście (chociaż nie zawsze) zatrzymanie miesiączki. Jeśli okres spóźnia się już kilka dni, a żadne środki antykoncepcyjne nie były stosowane, można zacząć podejrzewać ciążę. Nie panikuj! Brak miesiączki nie musi oznaczać ciąży. Okres spóźnia się z wielu różnych powodów, takich jak stres, przemęczenie, choroby....

Około ósmego tygodnia piersi stają się bardziej wrażliwe, bolesne, staję się także pełniejsze, a dookoła brodawek powstają niewielkie guzki, które są ujściami gruczołów łojowych. W tym okresie macica jest już powiększona mniej więcej do rozmiaru pomarańczy. Dziecko, które w niej już „zamieszkało” ma ok. 4,5 cm!

Na początku ciąży zmieniają się też narządy płciowe, stają się sine i „rozpulchnione”. Jeżeli nastąpiło zapłodnienie, to temperatura ciała w czasie spodziewanego terminu miesiączki zwiększa się o jakieś 6-10 kresek.

U niektórych kobiet w pierwszych tygodniach ciąży pojawiają się przebarwienia skórne – na wargach sromowych, brodawkach, linii biegnącej od pępka do spojenia łonowego, mogą pojawić się także przebarwienia na twarzy.

Bardzo charakterystycznym objawem ciąży są też poranne nudności, a nawet wymioty, które ustępują po 14, 16 tygodniach, a rozpoczynają się już ok. 2 tygodnia od zapłodnienia. Może pojawić się także nadmierne wydzielanie śliny, a wiele kobiet skarży się także na nieprzyjemne zaparcia.

W czasie pierwszych tygodni ciąży możesz czuć się rozdrażniona, a nastrój zmienia się z minuty na minutę. Możesz też odczuwać zwiększoną wrażliwość czuciową - lekkie uderzenie, czy zadrapanie boli bardziej niż zwykle.

Większość ciężarnych odczuwa duże zmęczenie, potrzebują też dużo więcej niż zwykle snu w czasie pierwszych tygodni ciąży.

Najpewniejszym sprawdzianem, czy jest się w ciąży jest badanie ginekologiczne, jednak ono nie może wykluczyć, lub potwierdzić ciążę w jej wczesnym okresie. Dlatego warto jest zrobić test ciążowy, który można kupić w aptece za ok. 10 zł. Jednak one nie zawsze dają prawdziwy wynik! Ich zaletą jest to, iż mogą wykryć ciążę niedługo po zapłodnieniu. Można także wybrać się na pewniejszy test do laboratorium – krwi, lub moczu.

Do pewnych objawów ciąży można zaliczyć:
- Obecność płodu wykrywalna przez USG ( 4-6 tydzień )
- Wyczucie ruchów płodu ( po 16 tygodniu od zapłodnienia )
- Wykrycie czynności serca płodu ( 10 - 20 tydzień )

Jeśli odczuwasz wyżej wymienione pierwsze objawy ciąży, jak najszybciej wybierz się do ginekologa. Gratuluję!

źródło:http://www.puellanova.pl/index.php?showart=15&nr=1

Jak zajść w ciąże?

2007-07-09T05:47:00.000-07:00

Jeżeli chcesz zajść w ciąże musisz poznać swój organizm i dowiedzieć się, na jakiej zasadzie on funkcjonuje. Jeżeli poznasz mechanizmy fizjologiczne odpowiadające za występowanie dni płodnych i bezpłodnych oraz posiądziesz podstawową wiedzę o cyklu menstruacyjnym łatwiej będziesz mogła planować swoja ciążę.
Organizm kobiety funkcjonuje według miesięcznego cyklu. Pierwszy dzień krwawienia to nie tylko pierwszy dzień cyklu, ale również rozpoczęcie przygotowania ciała kobiety do ciąży. Od około 5 dnia cyklu w jednym z dwóch jajowodów zaczyna dojrzewać komórka jajowa. Znajduje się ona w woreczku nazywanym pęcherzykiem Graafa. Kiedy komórka ta osiągnie dojrzałość pęcherzyk pęka i uwalnia jajeczko, które gotowe jest do zapłodnienia. W organizmie kobiety dochodzi do tzn. owulacji. Jest to czas, kiedy kobieta jest płodna i może zajść w ciąże. Faza owulacji trwa zazwyczaj około 24h i pojawia się zazwyczaj na 14 dni przed pierwszym dniem kolejnej miesiączki. Ten sposób wyznaczania sobie dni płodnych mogą stosować tylko kobiety zdrowe, które mają regularne cykle. Musisz być świadoma tego, że nie jest to niezawodna metoda i obliczanie w ten sposób dni płodnych i bezpłodnych może być obarczone błędem. Nie polecamy tej metody jako sposobu antykoncepcji.

źródło: http://www.mamik.pl/jak_zajsc_w_ciaze.php

Dieta przyszłej matki

2007-07-08T02:28:00.000-07:00

Sposób żywienia kobiet przed ciążą oraz w czasie jej trwania ma ogromny wpływ nie tylko na przebieg ciąży, ale również na zdrowie dziecka. Kobiety planujące macierzyństwo powinny więc znać zasady właściwego odżywiania się.

Już przed planowaną ciążą należy się do niej przygotować, wprowadzając odpowiednie zmiany w sposobie żywienia i trybie życia. Konieczne jest urozmaicanie jadłospisu i korzystanie z jak największej ilości różnych produktów - w ten sposób znacznie zmniejszy się ryzyko wystąpienia niedoborów składników odżywczych. Dla rozwoju płodu najważniejszymi składnikami odżywczymi są: kwas foliowy, żelazo, jod, cynk i niezbędne nienasycone kwasy tłuszczowe. Dlatego też wszystkie te składniki muszą być dostarczane w odpowiedniej ilości wraz z pożywieniem.

Planując ciążę należy przede wszystkim zabezpieczyć się przed niedoborem kwasu foliowego, należącego do witamin z grupy B. Groźne są jego niedobory nie tylko w czasie ciąży, ale również przed zapłodnieniem. Naukowcy stwierdzili bowiem, że niskie spożycie kwasu foliowego powoduje zwiększone ryzyko urodzenia dziecka z wrodzoną wadą układu nerwowego i liczne komplikacje w przebiegu ciąży. Wady te powstają bardzo wcześnie, bo już na przełomie 3. i 4. tygodnia ciąży, kiedy przyszła kobieta najczęściej nie jest jeszcze świadoma swojego stanu. Dlatego tak ważne jest, aby każda kobieta przed zajściem w ciążę skontaktowała się wcześniej ze swoim lekarzem w sprawie przyjmowania preparatów kwasu foliowego. Powinna również spożywać więcej produktów będących jego dobrym źródłem.

Z powodu dużego zapotrzebowania na witaminy i składniki mineralne, przy zwiększonym tylko o 300 kcal zapotrzebowaniu na energię, mogą u kobiety w ciąży wystąpić niedobory niektórych składników odżywczych. Szczególnie groźny może być niedobór żelaza, wapnia, cynku, jodu oraz witaminy E, C i beta-karotenu. Wówczas lekarz może zalecić - oprócz racjonalnego odżywiania się - dodatkowe stosowanie preparatów witaminowo-mineralnych.

Warto dodać, że podczas ciąży groźne mogą być nie tylko niedobory różnych składników, ale również nadmiary, zwłaszcza witaminy A i D. Powstają one najczęściej na skutek nadmiernej suplementacji diety preparatami witaminowymi (np. podczas korzystania jednocześnie z kilku rodzajów preparatów witaminowo - mineralnych). Należy więc jeszcze raz podkreślić, że stosowanie i dawkowanie tego rodzaju preparatów powinno być ustalone przez lekarza prowadzącego ciążę.

Ważnym zagadnieniem przed i w czasie ciąży jest również odchudzanie się. Obecnie wiele kobiet dba o swoją sylwetkę, stosując różnego rodzaju diety odchudzające, często źle zbilansowane i prowadzące do niedoborów składników odżywczych. Dlatego też nie należy się odchudzać nie tylko w czasie ciąży, ale również krótko przed jej początkiem. Stwierdzono bowiem, że kobiety, które zbyt mało przybywają na wadze, często rodzą dzieci z małą masą urodzeniową.

W okresie ciąży przybieranie na wadze jest jak najbardziej prawidłowym zjawiskiem. Jednakże przyrost masy ciała w czasie całej ciąży nie może przekroczyć zalecanych norm. Podczas ciąży organizm kobiety potrzebuje większej ilości energii i składników odżywczych. W tym okresie znacząco zwiększa się zapotrzebowanie na witaminy i składniki mineralne, nawet o 50-100%. Natomiast kaloryczność dziennej racji pokarmowej powinna być zwiększona jedynie o 300 kcal.

artykuł mgr. Magdaleny Makarewicz-Wujec i dr. n. med. Małgorzaty Kozłowskiej-Wojciechowskiej z Instytutu Żywności i Żywienia
źródło: "Żyjmy dłużej" 8 (sierpień) 1999

Przed ciążą

2007-07-07T14:06:00.000-07:00

Najlepszy czas przygotowania do ciąży to 12 miesięcy. Warto je wykorzystać na:

zmianę trybu życia na spokojniejszy,
zmianę przyzwyczajeń dietetycznych,
wyrównanie ewentualnych niedoborów witaminowo-mineralnych w organizmie,
wykonanie podstawowych badań.

Przygotowując się do ciąży, możesz zminimalizować ryzyko niepowodzenia (problemy z płodnością, poronienia). Od tego, jaki będziesz prowadziła tryb życia w okresie poprzedzającym ciążę, zależy jej przebieg i twoje samopoczucie (łatwiej poradzisz sobie z ciążowymi dolegliwościami). A to przede wszystkim ma wpływ na zdrowie twojego przyszłego dziecka.

--------------------------------------------------------------

Zadbaj o kondycję fizyczną

Jeżeli do tej pory nie ćwiczyłaś, to teraz jest najlepszy czas, by zadbać o swoją kondycję. Regularna gimnastyka o umiarkowanym nasileniu wpływa bowiem korzystnie na zdrowie. Zanim zajdziesz w ciążę, skup się szczególnie nad wzmocnieniem:

mięśni przykręgosłupowych,
mięśni brzucha,
pośladków,
pleców.

Jeżeli wybierzesz pływanie, umiarkowany jogging lub marsze, będziesz mogła kontynuować swój program ćwiczeń przez całą ciążę.

Odwiedź stomatologa

Przed poczęciem dziecka powinnaś wyleczyć wszystkie ewentualne ubytki, ponieważ próchnica może być groźna także dla twojego dziecka. W skrajnych przypadkach może być przyczyną ogólnego zakażenia i źródłem stanu zapalnego w organizmie. Ponadto w ciąży nie można wykonywać niektórych zabiegów stomatologicznych, związanych z podaniem silnego znieczulenia. Powinnaś powtórzyć wizyty kontrolne w 3. i 7. miesiącu ciąży.

Na podstawie: http://www.acifolik.pl/przed_ciaza.html

Zanim zajdziesz w ciąże

2007-07-07T06:27:00.000-07:00

Zanim zajdziesz... przede wszystkim odwiedź swojego lekarza-ginekologa. Przez długie 9 miesięcy będziesz otoczona jego troskliwą opieką. Najlepiej będzie, aby jeden lekarz opiekował się Tobą przez całą ciążę - wtedy będzie potrafił szybko zareagować na jakąś nieprawidłowość, gdyż będzie doskonale znał Twój organizm.

Niektórym kobietom bardziej będzie odpowiadała opieka lekarza rodzinnego, innym lekarza-ginekologa lub doświadczonej położnej. Ważne, abyś do tej osoby miała pełne zaufanie - wtedy będziesz spokojna o zdrowie Twojego dzidziusia. Lekarza powinnaś odwiedzić, jak tylko spostrzeżesz pierwsze objawy ciąży i spotykać się z nim regularnie - w jego gabinecie oczywiście (no chyba że to on jest ojcem dziecka) - co miesiąc. Lekarz będzie szczegółowo instruował Cię, jak postępować, aby urodził się zdrowy i radosny dzidziuś.

Zanim zajdziesz... musisz przestać przyjmować tabletki antykoncepcyjne lub wyjąć wkładkę domaciczną - na 2-3 miesiące przed planowanym terminem zajścia w ciążę. W tym czasie organizm kobiety powinien wrócić do normy - cykl miesięczny odzyskuje swoją naturalną prawidłowość. Pamiętaj również, że w krótkim czasie po zaprzestaniu antykoncepcji hormonalnej zwiększasz swoje szanse na poczęcie bliźniaków, trojaczków czy nawet większej ilości dzieciaczków na raz.

Zanim zajdziesz... przedyskutuj ze swoim lekarzem nurtujące Cię problemy. Jeżeli przykładowo przeszłaś poronienie, powinnaś wspólnie ze swoim lekarzem poszukać przyczyn tej sytuacji. Pamiętaj - jedno poronienie nie przekreśla szans na szczęśliwe macierzyństwo, Wykrycie takich nieprawidłowości jak mięśniaki, niewydolność szyjki macicy, zaburzenia hormonalne pozwalają na wyleczenie kobiety. I niedopuszczenie do powtórzenia sytuacji.

Zanim zajdziesz... dowiedz się, jakie zagrożenie dla Ciebie i Twego dziecka niosą następujące choroby:

Różyczka

Różyczka u kobiet w ciąży jest poważną chorobą, która może powodować wady rozwojowe u dzieci. Aby się zabezpieczyć przed zachorowaniem na różyczkę w ciąży, bo nie chorowałaś lub nie wiesz, czy chorowałaś, jeszcze przed zajściem w ciążę możesz wykonać badanie na obecność przeciwciał antyróżyczkowych. Jeżeli wynik będzie dodatni - nie musisz się szczepić, jeżeli ujemny - warto poddać się szczepieniu. Pamiętaj - przez trzy miesiące po zaszczepieniu nie wolno zajść w ciążę.

Wirusowe zapalenie wątroby

Podobnie, jeżeli nie byłaś szczepiona przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, zwłaszcza jeżeli ze względu na swoją pracę - np. jesteś przedszkolanką, pielęgniarką - jesteś szczególnie narażona na zachorowanie - koniecznie zaszczep się jeszcze teraz (czyli zanim zajdziesz).

Toksoplazmoza

Jest to choroba odzwierzęca, a zachorowanie przyszłej mamy - po 16 tygodniu ciąży - może poważnie uszkodzić rozwijający się płód. Dlatego warto przed ciążą sprawdzić, czy u matki wytworzyły się przeciwciała chroniące przed rozprzestrzenianiem się zakażenia w organizmie przy kontakcie z zarazkami. Jeżeli przeciwciał nie stwierdzono - wynik ujemny, powinno się badanie powtórzyć jeszcze 2 -3 razy i unikać źródeł zakażenia przez całą ciążę - to znaczy nie jeść surowego mięsa, myć dokładnie jarzyny, unikać kontaktu z kotami oraz z ziemią, w której mogą się znajdować ich wydaliny i przede wszystkim przestrzegać ogólnych zasad higieny. Jeżeli wynik badania IgG jest dodatni -oznacza to, że kobieta ma przeciwciała i w zasadzie nie powinna się obawiać choroby - higieny jednak nigdy nie za dużo.

Choroby przenoszone drogą płciową, zapalenia pochwy

Na przebieg ciąży i zdrowie maluszka mają wpływ również stany zapalne pochwy matki - źle leczone zapalenie pochwy może powodować zapalenie przydatków, to zaś niepłodność - czy też obecność chorób przenoszonych drogą płciową - chlamydioza, rzeżączka, wirus HIV. Warto więc zrobić odpowiednie badania, aby wykluczyć ich obecność. Można też zrobić test pozwalający określić kwasowość pochwy (niektóre choroby zmieniają odczyn pochwy z kwaśnego na alkaliczny), czy ocenę stopnia czystości pochwy.

Choroby przewlekłe

Kobiety chorujące na choroby przewlekłe - cukrzycę, padaczkę, astmę, nadciśnienie, niedokrwistość, choroby nerek, powinny w szczególności zgłosić się do lekarza przed zajściem w ciążę, po to aby doprowadzić chorobę do stanu równowagi i np. ustalić takie dawki leków, które nie będą szkodliwe dla maluszka.

Choroby genetyczne

Jeżeli w rodzinie matki lub ojca dziecka zdarzyła się choroba genetycznie uwarunkowana lub kobieta jest w zaawansowanym wieku - przyszła matka będąc już w ciąży może poddać się badaniom - np. biopsja trofoblastu, test potrójny, amniopunkcja, kordocenteza, pozwalającym określić stan płodu. Już teraz zapytaj swojego lekarza, jakie masz możliwości w tym zakresie.

Zanim zajdziesz... wykonaj następujące badania laboratoryjne:

- mocz
- morfologia
- grupa krwi - matki i ojca, a jeżeli istnieje niezgodność pomiędzy czynnikami
- Rh a kobieta była już w ciąży - poziom przeciwciał anty Rh
- WR
- HBS Ag - wirusowe zapalenie wątroby
- test USR - choroby weneryczne
- test określający kwasowość pochwy, biocenoza pochwy
- cytologia

Otrzymane wyniki dostarczą Twojemu lekarzowi informacji na temat go stanu zdrowia i pozwolą na zastosowanie odpowiedniego leczenia jeszcze przed ciążą.

Zanim zajdziesz... koniecznie rzuć palenie. Substancje toksyczne zawarte w dymie papierosowym przedostają się do pęcherzyka Graafa i mogą zaburzyć rozwój jajeczka. Związki węgla, smoła, nikotyna i substancje trujące przedostają się do Twojej krwi i powodują, że Twój maluszek będzie otrzymywał mniejszą ilość tlenu niezbędnego do prawidłowego rozwoju i wzrostu. Dziecko prawdopodobnie urodzi się przedwcześnie, z mniejszą wagą urodzeniową, tym samym gorzej przygotowane do samodzielnego życia, będzie bardziej podatne na choroby wieku dziecięcego, alergie.

Droga mamo zastanów się, sięgając po kolejnego papierosa, czy warto!!!

Podobnie przebywanie w zadymionych pomieszczeniach niekorzystnie wpływa na zdrowie mamy i rozwój dzidziusia.

Palący tato - pomyśl o zdrowiu swego potomka!!!

źródło: http://www.erodzina.com/index.php?id=30,322,0,0,1,0

2007-07-06T15:04:00.000-07:00

Ciąża to okres stanu fizjologicznego kobiety podczas którego następuje inplantacja i rozwój zarodka w macicy. Trwa 280 dni i kończy się porodem.
W ciągu pierwszego tygodnia od zapłodnienia następuje intensywny wzrost liczby komórek. Zarodek dzieli się i równocześnie wędruje jajowodami do macicy; gdzie po około 7 dniach zagnieżdża się w dogodnym dla siebie miejscu.

Czas od 1 do 14 dnia od poczęcia określamy czasem embrionalnym.
Od 2 do 8 tygodnia powstają róże organy, tak więc czas ten nazywa się organogenezą. W 21 dniu ciąży zaczyna bić serduszko, w 4 tygodniu rozwija się układ nerwowy , kostny i mięśnie. W 6 tygodniu od zapłodnienia kształtują się ręce, nóżki, twarz.

Następnie trwa czas płodowy, w którym nie powstają już żadne narządy. Jest to czas intensywnego wzrostu i rozwoju. W tym okresie dziecko przeżywa już stany uczuciowe jak radość, lęk, niepokój. Wszystkie odczucia wpływają bardzo intensywnie na jego osobowość i jego rozwój. Po około 266 - 269 dniach od zapłodnienia rodzi się nowy człowiek.

źródło: http://images.google.pl/imgres?imgurl=http://www.vns.pl/images/zdjecia/poznaj_cialo/6.jpg&imgrefurl=http://www.vns.pl/_poznaj_swoje_cialo/fizjologia_ciaza.htm&h=254&w=340&sz=15&hl=pl&start=12&sig2=J7evKS-nJ-ySngGIZ0V5Pw&tbnid=f5w7Ko86V1Wf2M:&tbnh=89&tbnw=119&ei=G7mORqi6FZSC-gLsvqTTCA&prev=/images%3Fq%3Dci%25C4%2585%25C5%25BCa%26gbv%3D2%26svnum%3D10%26hl%3Dpl%26sa%3DG